In een uitstekend stuk in The New York Times is te lezen dat het inderdaad niet alleen om die loonkosten gaat, maar dat het aanbod van goed geschoolde werknemers en de flexibiliteit van de arbeiders in China vooral de doorslaggevende argumenten zijn. Dat laatste staat natuurlijk wel op gespannen voet met alle mooie woorden en goede voornemens van Apple wat betreft de toeleveranciers, want diezelfde flexibiliteit brengt natuurlijk wel het risico van misbruik met zich mee.

In hetzelfde verhaal is trouwens ook een interessant relaas te lezen dat nog niet eerder naar buiten kwam: Steve Jobs was ruim een maand voordat de iPhone in de winkel zou liggen kwaad dat het prototype na een week in zijn zak helemaal gekrast was, en dat hij eiste dat er glas op zou komen dat kras-bestendig was. En dat gebeurde, dankzij veel hardwerkende Chinezen.

In 2007, a little over a month before the iPhone was scheduled to appear in stores, Mr. Jobs beckoned a handful of lieutenants into an office. For weeks, he had been carrying a prototype of the device in his pocket. Mr. Jobs angrily held up his iPhone, angling it so everyone could see the dozens of tiny scratches marring its plastic screen, according to someone who attended the meeting. He then pulled his keys from his jeans. People will carry this phone in their pocket, he said. People also carry their keys in their pocket. "I won't sell a product that gets scratched," he said tensely. The only solution was using unscratchable glass instead. "I want a glass screen, and I want it perfect in six weeks." After one executive left that meeting, he booked a flight to Shenzhen, China. If Mr. Jobs wanted perfect, there was nowhere else to go.

bron: The New York Times