Het Apple Extended Keyboard weer tot leven gebracht

Een vakman moet beschikken over goed gereedschap. Dat maakt zijn leven aangenaam. Een hedendaagse schrijver moet een goed toetsenbord hebben, maar de standaard met computers meegeleverde exemplaren voldoen meestal bij lange na niet aan het predikaat ‘goed’. Zelfs niet de prachtig ogende toetsenborden van Apple.
Dat was ooit wel eens anders. In de tijd van de Apple Macintosh II en Quadra computers, begin jaren ’90, leverde Apple standaard het Apple Extended Keyboard mee. Dat toetsenbord had een mechanische schakelaar onder elke toets, met een duidelijk hoorbare maar vooral voelbare ‘klik’ bij het indrukken. Bovendien voelde elke toets hetzelfde, ongeacht hoe je de toets raakte.
De constructie van de hedendaagse toetsenborden is meestal een rubber matje met contacten die door de toetsen op een elektrisch geleidende folie worden gedrukt. Goedkoop te construeren en functioneel voor de meeste mensen, maar met vaak een onduidelijk ‘gevoel’ dat bovendien lichtjes verschilt van toets tot toets. Bovendien voelt een toets anders als-ie scheef geraakt wordt, en soms komen er dan ófwel twee ófwel geen letters op papier. Daarnaast is de rubber-op-folie constructie aan slijtage onderhevig, vooral bij de wat ruigere veeltypers. Nee, dan de legendarische mechanische schakelaar die Apple gebruikte: de Alps schakelaar. Die kon heel wat hebben.
Toen Apple midden jaren ’90 de PowerMac introduceerde, werd het superieure toetsenbord in stilte afgevoerd en vervangen door de goedkopere rubber-op-folie constructie. Het Apple Extended Keyboard II was nog wel enige tijd los verkrijgbaar, maar tegen de tijd dat USB zijn intrede deed bij Apple, was het pech voor de veeltypers: er was geen USB uitvoering van het Apple Extended Keyboard. Al konden zij zich nog behelpen met een ADB-naar-USB adapter, zoals bijvoorbeeld de Griffin iMate.
Een miljoen Alps schakelaartjes
Vorig jaar bouwde het Canadese bedrijfje Matias Corporation een nieuw toetsenbord, de Tactile Pro, met de ouderwets goeie schakelaars die ook in het Apple Extended Keyboard zaten: die van de Taiwanese firma Alps. Zij hadden eerder aangekondigt de produktie van die schakelaars te staken, maar Edgar Matias wist hen te overtuigen tóch door te gaan met de produktie, door hen de belofte te doen tenminste een miljoen Alps schakelaars af te nemen. Met 110 schakelaars per Tactile Pro gokte Matias dus op een omzet van ruim negenduizend toetsenborden.
Toen ik afgelopen maart hoorde van de Tactile Pro, heb ik onmiddelijk zo’n toetsenbord besteld. Enig geduld was wel nodig, want Matias kon niet leveren vóór april, en uiteindelijk heb ik tot juni moeten wachten voordat mijn toetsenbord in Nederland was.
Op een mooie juni-ochtend bracht de postbode een doos met daarin alleen een toetsenbord, plus een CD met drivers voor MacOS X 10.2 en lager (ook voor MacOS 9). Geen handleiding of andere instructies. Voor MacOS X “Panther” belooft Matias plug-and-play.
Dat ‘pluggen’ was makkelijker gezegd dan gedaan, want de kabel aan de Tactile Pro is niet erg lang, te kort in elk geval om van mijn bureau naar de systeemkast van mijn G5 te reiken. Inpluggen in de USB verlengkabel die bij het Apple Pro toetsenbord zit ging ook niet, omdat dat geen standaard USB stekker is. Uit armoede sloot ik de Tactile Pro dan maar aan op de USB-aansluiting in mijn Studio Display.
Kabaal
Nu kon ik beginnen met typen. Maar wat een lawaai! Zijn de rubber-op-folie schakelaars heerlijk stil, deze mechanische schakelaars veroorzaken een hels kabaal! Zeker bij snel typen. En dat geluid wordt nog eens versterkt door de robuuste constructie, met binnenin een metalen plaat die elke toetsaanslag doet na-echoën. Als ik nu in nachtelijke uren plotseling inspiratie krijg, wordt mijn vrouw zeker wakker van deze herrie.
Maar wat een sensatie, wat een gevoel! Nagenoeg geen typefouten meer. Een enorme snelheid. En aan het geluid raakte ik snel gewend. Zalig is het, alsof ik overstapte van een krakkemikkig vouwfietsje naar mijn eigen, vertrouwde racefiets.
Keycaps overbodig
Tijd voor een nadere bestudering van dit toetsenbord. Het heeft voldoende gewicht om ook onder hamerende vingers blokstil te blijven liggen, zelfs op een gladde ondergrond. Aan de onderzijde zitten achter twee uitklapbare pootjes. Minder mooi dan de traploze hoogteverstelling die destijds op de Apple Extended Keyboard II zat, maar naar mijn smaak precies goed.
|
|
Heel handig is, dat Matias op de Tactile Pro de extra tekens heeft afgedrukt die je componeert met de optie- en commandtoetsen. De toch al verdwenen utility Keycaps is nu helemaal overbodig voor het opzoeken van diacritische tekens en bijzondere symbolen. De tekens en ook de letter zijn overigens wel in - hopelijk slijtvaste - opdruk aangebracht, die voelbaar op de toetsen ligt. Wel jammer van de reclame die Matias heeft afgedrukt op de spatiebalk; die zou ik er wel af willen poetsen.
Er zit weer een duidelijke (groene) LED in de CAPS LOCK toets, al vind ik het een gemiste kans dat deze toets niet een echte aan-uit schakelaar is geworden zoals in het oorspronkelijke Apple Extended Keyboard. Daarmee heb je namelijk mechanische ‘feedback’ en was een LEDje niet eens nodig geweest. Trouwens, die hele CAPS LOCK had wat mij betreft verbannen mogen worden naar een uithoek van het toetsenbord, want ik gebruik ’m bitter weinig, maar raak ’m veel te vaak per ongeluk.
Wat betreft de lay-out en de maatvoering van de toetsen was ik gewend aan het standaard Apple Pro toetsenbord. De Return-toets is bij Matias kleiner, en de optie-toetsen zijn zelfs hinderlijk klein. De commandtoetsen zijn weer fijn groot. Een kwestie van wennen, en na een half uurtje wist ik niet beter. De volume-toetsen, mute-toets en CD-uitwerptoets zitten op de plek waar je ze verwacht.
Verder is de Tactile Pro bijna een kloon van de Apple Pro, alleen iets minder breed en wel weer iets hoger. Jippie, ik heb weer een richeltje voor een potlood! Een aangename verrassing op die extra hoogte is de aan-uit knop. Die werkt als aan-uit knop trouwens alleen als de Tactile Pro direct is aangesloten op de USB-aansluiting achter in de Mac, en dus niet wanneer je, zoals ik, via een hub werkt. Dan brengt de knop overigens nog wel de ‘Slaap, Hertstart of Zet uit’-dialoog naar voren. Verder heeft de Tactile Pro bovenaan twee zijwaarts gerichte USB-aansluitingen, voor bijvoorbeeld muis of andere invoerapparatuur.
Na twee dagen werken met de Tactile Pro, aangesloten via de USB-aansluiting op mijn Studio Display, hield het toetsenbord er mee op. Kennelijk was de combinatie toetsenbord en Logitech muis teveel, en schakelde de overstroombeveiliging de USB-poort uit. Maar schrikken was het wel, zeker omdat ik de USB-poort pas ná het compleet spanningsloos maken van de Mac (stekker er uit!) weer tot leven kreeg.
De Tactile Pro is een prachtig toetsenbord. Met zijn transparante perspex omhuizing, witte, ergonomisch gevormde toetsen met zwart-grijze opdruk en vooral superieure schakelaars zou het ’t toetsenbord kunnen zijn dat Steve Jobs (net als ik een perfectionist) bij zijn Macintosh zou willen leveren. Maar als je goed kijkt, voldoet het qua afwerking niet aan Steve’s hoge standaarden. Het transparante plastic toont nog wat ‘nerven’, en mijn exemplaar bevat zelfs een klein zwart puntje, een insluitsel. Ik geef toe, het is mierenneuken en het heeft niets te maken met functionaliteit, maar onder Apple-gebruikers zijn er nogal wat op-alle-slakken-zout-leggers en misschien is dit juist voor jou reden om dit toetsenbord niet te kopen.
Maar de reden om juist wel onmiddelijk een Tactile Pro te kopen, is het toetsgevoel. Dat schrijvers, journalisten en andere veeltypers genoegen nemen met het wobbelige, onduidelijke rubber met haperende of juist overgevoelige toetsen, is vergelijkbaar met een concertpianist die genoegen neemt met een synthesizer.Het grote voordeel van de Tactile Pro is het duidelijke toetsgevoel. Dat is de reden waarom je zo’n toetsenbord zou willen kopen. Ik vind dat sterk opwegen tegen de genoemde nadelen, zélfs die van het meest in het oog - of eigenlijk oor - springende nadeel: de luidruchtigheid. De prijs is voor een toetsenbord een pittige: adviesprijs $99, in Nederland gaat hij voor EUR 89,- over de toonbank.
Voordelen
· fantastische toetsen, geweldig gevoel
· opdruk bijzondere tekens
· aan-uit knop in ere hersteld
· waardige vervanger van Apple Pro keyboard
Nadelen
· zeer lawaaiig toetsenbord
· nét niet perfecte afwerking
· te korte USB-kabel
· te kleine optie-toetsen
· toetsopdruk voelbaar
· reclame op de spatiebalk
· de prijs: EUR 89,-
Testoordeel: GOED (4 van 5 sterren)
Verkrijgbaar bij:
Voorjegemac.nl, EUR 89,- inclusief BTW, exclusief verzendkosten.
http://www.voorjegemac.nl
http://www.halfkeyboard.com/tactilepro/index.php
Door: Toivo Perholt |