Heb naar de keynote gekeken, met een gemengd gevoel. Ergens hangt Ger's kritiek in de lucht. Omdat ook ik de mening ben toegedaan, dat Apple als een ware dwangmatige IT'er de zaken mettertijd heeft veranderdt, omwille de (compulsieve dwang) en roep om "verandering".
Een en ander onlosmakelijk verbonden met "marketing" en "verkoop", maar goed ... Ik zeg maar zo, in mijn herinnering was het niet zonder reden dat in een zeker vakgebied het witte poeder rijkelijk door de lucht zwierde.
Anderzijds gedroeg Apple zich ook als een ware "technologie autist". Dat mannetje wat iets bedenkt in een moment van wijsheid. Mogelijk briliant, maar omwille diens hyperfocus dat "dit de redding" of "de toekomst is", voorbijgaand aan iets wat binnen zeker de industrie en zeker het domein van professionele automatisering geldt: "muscle memory", alsook "nieuwe features: ok, maar niet te veel verandering" ...
Ik zie het in mijn werk, ik zie het bij klanten, ik zie het in de maatschappij, ik ervaar het als klant: de in de kern zieke geest van DevOps, maar ook Agile, Kanban ... Allemaal een erfenis uit een tijd waarbij IT een speelveld was voor ware beroepsautisten, ADHD'ers, pioniers, geheime diensten en de maffia ...
Maar in omgevingen waar deadlines, budgetten alsook regelgeving een bepalende rol spelen, zijn die voortbrengingsmethodieken een drama ...
En precies dat, voor mijn gevoel, weerklonk ook in Apple's software (en in mindere mate, maar nog steeds in hardware) voortbrengingsketen.
Terug naar de Software. Ik wil oprecht xxxOS 27 een kans geven. Het kan oprecht de Snow Leopard of Mountain Lion van onze tijd worden. Dus laten we het wat positief proberen in te steken. Het is ontegenzeggelijk waar dat software ongelovelijk complex is geworden, maar anderzijds kun je dit ook zeer scherp vanuit een klant-perspectief zien:
"Jij vondt, als Apple/Google/Microsoft, dat IK dit nodig had (ongevraagd), jij hebt de software verkl***, dus zorg ervoor dat het weer werkt. Oftewel: niet ... mijn ... probleem ..."
Ik heb niet gevraagd voor wederom meer unicode icoontjes, of een AI toevoeging die feitelijk niet zo heel veel toevoegd. En volgens mij met mij, velen.
Ik ben voor een model van vrijwilligheid en modulariteit. In de architectuur had heel gemakkelijk een place holder geplaatst kunnen worden, zowel API, als interface technisch. Waarbij overal waar potentieel AI calls gemaakt moeten worden, of knoppen moeten worden getoond, er een blanco space wordt geplaatst ("missing button" principe).
AI calls zijn onder een zekere groep geplaatst, en alle functies toegevoegde (modulaire) functionaliteit. Als een klant er niet voor kiest, dan is het OS een "ouderwets" OS.
Wilt de klant dit wel, download hij de aanvullende modules en functies, waarbij de kern van het systeem onveranderdt is, maar omdat de modules geladen zijn, en een vlaggetje aangezet, worden alle menu functies voorzien van knopjes, woorden en alles wat nodig is, inclusief de functies.
Voordeel van die aanpak zou een regionale set van modules kunnen zijn, waarbij hardcoded ondersteuning conform de jurisdictie van de betreffende regio embedded zijn. Waarbij je ook een minimum zou kunnen hanteren, dat alleen samenwerkingen, of regio's met tenminste 500 milioen of meer aan inwoners ondersteund worden. Dus in ons geval: EU, in China en India is dat anders, maar voor Brazilie zou dit betekenen: in Zuid Amerikaans verband, of unie. Klinkt ingewikkelder dan het is.
Terug naar het nieuwe OS, ik proef iets wat ik herken uit de tabaks industrie, en de suiker industrie en waar Apple intelligent op inspeelt. Enerzijds geloof ik oprecht dat ze hier iets willen "repareren", maar ergens zijn ze zelf de grondslag voor dit probleem:
Kinderen, Verlaving, Shermtijd, Gamification, In App Purchases, Dopamine, Kleurtjes ... Een goede zet, maar volgens mij ook een stille - on uitgesproken - voorbereiding voor de periode 2030 - 2040 waar we heel veel rechtzaken gaan zien vermoed ik waarbij de schadelijke gevolgen van het IT gebruik net zo hard gespeeld zullen worden als toentertijd met tabak en in mindere mate, naar de tijd van nu, suiker een rol speelt.
Gemengde gevoelens, maar overal denk ik wel positief, en ja, ik gun ze zeker het voordeel van de twijfel, totdat het tegendeel is bewezen. We zullen het meemaken.
Met de kanttekening, als dit voordeel van de twijfel misplaatst blijkt te zijn omdat iOS/macOS 27 wel een drama is, da is het (ook hier) redelijk afgelopen met het vertrouwen in Apple. Al te lang is het wat mij betreft te veel een verkoop verhaal, en te weinig een verhaal van vertrouwen.
Je koopt geen Bowers & Wilkins, Lexus, Cartier of ... een Apple om getrakteerd te worden op Windows perikellen. En neen, dan bedoel ik niet het Microsoft van 8 of 20 jaar terug ...
Gast
