Zo, kop koffie even weg ... Gaan we ...
Ten eerste, lijkt de discussie elke keer weer weder te keren, alwaar onze Forum heer, na een zuivere semantische en relatieve frequentie-analyse te hebben te hebben uitgevoerd, toch echt een niet een al te positieve stemming heeft inzake Europa, blijkens reacties en toon in de artikellen.
En dat geldt er voor meer hier op het forum. Dat mag. Maar, de discussie wordt volledig scheeft getrokken. "De DMA: een verschrikking", "M'n Siri komt niet op m'n iPhone, schuld van de EU". "Die EU met z'n regels". "DMA is gewoon een t*fys wet!"
Niet alles op dit forum, maar wel veel gehoord.
En dan krijgen we "de soep des doods". "DMA weerspreekt zichzelf en botst met andere regels".
Natuurlijk.
Is ook helemaal ook helemaal niet gek.
Heb je er enigszins over nagedacht, over de onbalans in de Nederlandse, of Amerikaanse, Engelse, Duitse, of Europese wetgeving? Hoe wetten tot standkomen, welk doel ze dienen. En hoe het kan, dat je enige jaren terug, volgens de wet gladde tegeltjes op de vloer nodig had volgens de ene wetgeving (iets met voedselwaren) en volgens de andere wet, juist poreuze tegeltjes tegen het uitglijden ...
Unicum?
Oh ... En hoe noemen we dan het Nederlandse gedoogbeleid? Een tolerante wet, vallend onder de Nederlandse Opiumwet, maar ... de productie, verkoop is weer niet legaal? Maar wacht, gemeentes staan de verkoop van Cannabis weer wel toe? Wat is dit voor een Paradox?
Zullen we er nog een paar pakken? Het verenigd koninkrijk, UK Data Protection Act 2018 versus de Investigatory Power Act ...
Of de VS met "Intellectual Property Law" vs "Antitrust Law" ... Een prachtig mijnenveld. Of wat te denken van het feit dat er een grote tegenstrijdigheid is, in de "US Bankruptcy code" en de milieuwetgeving zoals d CERCLA.
Zware vervuilingen van Grond, en de verantwoordelijkheid voor het opruimen hiervan, vervalt in Europa niet zomaar met een faillisement. In de VS, bijten de twee wetgevingen elkaar, en is het dus geen enkel probleem om onder de strikte milieuwet te komen, door een faillisement uit te laten spreken over een dochterbedrijf dat er daar verantwoordelijk voor was. Dat vervalt ook de verplichting tot ruimen van de grond.
Hoe kan dat?
Simpel: in ons geval, de DMA, CRA, GDPR, zijn geschreven door verschillende beleidsmakers en juristen. CRA en NIS2 waren opgesteld door beveiligingsexperts. DMA was geschreven door economen en mededingingsautoriteiten.
En natuurlijk, het is waanzinnig dat we de verantwoordelijkheid op bedrijven en de consument afwentelen. Toch? Als je het mij persoonlijk vraagt, ja ... Maar breder getrokken?
Jazeker, maar ... weten we nog? de Wet ter Voorking van Witwassen en Financiering van Terrorisme, kortweg WWFT? Iemand? Ken je die?
Banken moeten een clietenonderzoek instellen. DOORLOPENDE transactiemonitoring, meldingsplicht en nog veel meer.
Ik werk internationaal en heb regelmatig het genoegen om een der banken te moeten bellen en uit te leggen waarom die transactie van duizenden euros richting het buitenland gaat. En, of dit nu richting een gewoon geregistreerd bedrijf gaat, of niet ... of er een factuur en feitelijk gewoon werk aan ten grondslag ligt, ligt veelal ter beoordeling bij de bank. Met soms nare gevolgen (transacties die een week op zich laten wachten of zelfs langer voordat ze geaccordeerd worden).
Omgekeerd gebeurd ook, ik ontvang een groot bedrag, en dan moet ik binnen 3 dagen een factuur laten zien, anders wordt het geld teruggestuurd. Afhankelijk welke bank, welk land. Maar het gebeurd.
Het is dus allemaal wat genuanceerder. En natuurlijk, in een tijd waar roeptoetters en schreeuwlelijks gelijk hebben, is er helemaal geen ruimte voor nuance.
En nu, zoals dat heet, de ware mind-fuck ... Een echte ... Ik beloof het.
De Europese Commissie was niet vooruit te branden met het schrijven van een richtlijn. Jaren gingen er overheen, hei-sessies, praatsessies, theekransjes. Het hield niet.
Het was Duitsland en Nederland, die hierin het voortouw namen.
Duitsland had haar "Sectie 19a" ... Mededingingswetgeving die zo ongeveer de moeder van de huidige DMA is.
Nederland, was niet veel beter. Want we hadden de Autoriteit Consument & Markt (ACM), een van de grootste proponenten in Europa voor strenge en eenduidige wetgeving. Weten we nog? de ACM die een gevecht voer tegen de App Store betaalregels voor dating apps? Klaarblijkelijk was er een ambtenaar boos dat hij zijn "bijvrouw" niet kon vinden zonder zijn bankkaart te trekken waar moeder de vrouw ook kon zien wat er gebeurde, maar goed ... Toch ... Gebeurd ...
Met elk land zijn eigen wetgeving, en drukmiddelen, werd er dus gezegd: laten we het "gelijkschakelen". Geen 27 losse jurisdicties met allerlei rare eigenheimische regels, maar ... Een centraal geregeld verhaal.
Maar in de kern? De ACM en de Duitse Sectie 19a romantiek.
Dus voordat je met je vingertje weer richting de EU wijst, even weer inlezen hoe het ook alweer zat. En hoe we er kwamen. Want alle voorgaande regeringen, en beleidsmakers door de jaren heen, heb jij, en jij, kortom wij, dus ook ik gekozen. Of we zaten collectief te slapen, of bevinden ons op het moment in een soort van hyperfocus en een woede uitbarsting die weliswaar te begrijpen is, maar noch gericht is op de ware dader(s), noch eigenlijk iets uithaalt.
Het is een makkelijke zondebok, dat Europa. Maar in de kern, heeft Nederland en Duitsland en vele andere overheden van die landen, het fundament gelegd. Het was juist de Nederlandse regering die vaak in Europa "het voortouw nam". Mar dan wel natuurlijk in een voor Nederland gunstig verhaal.
In zekere zin, werd het daarmee voor vele andere landen juist verpest. Want we ons niet teneinde realiseren: Italie, Frankrijk, Spanje, Polen, Griekenland, Estland kortom, de rest van Europa, was echt niet met alle regels blij. Want wat ons narratief diende, diende niet per definitie de franse boeren. Zeker in het begin.
Maar toen ... Toen het eenmaal verworden was tot een sterk collectief raamwerk van regels, vond Nederland het opeens niet meer zo fijn. Want opeens hadden wij last van stikstof regels, opeens hadden wij last van controlleurs die stelden dat we het allemaal niet zo best op orde hebben. Opeens werden allerlei zaken getoetst. En werden wij op de vingers getikt.
Welnu, terug naar de DMA, CRA, NIS2, DORA en vele, vele andere richtlijnen: die wetten zijn geboren uit de behoefte om een gezamenlijke, brede aanpak te hebben. En die zijn dus opgesteld, vanuit heel verschillende behoeftes en dus andere context. Die elkaar soms kan bijten.
Dus ... laten we dit enkel als stille kanttekening op het Forum, als een soort van notitie. En niet meer dan dat. Immers, in de reacties, lees ik het nodige SENTIMENT. En als er een ding bepalend is, of er uberhaupt een zinvolle discussie kan worden aangegaan, is hoe diep dit sentiment verankert ligt.
Kortom, enkel ter kennis geving, verder zinloos. Heb mijn type oefening weer gehad vanmorgen, dus allemaal een terugkeer tot wijsheid gewenst en een fijne zondag verder.
Is getekend,
Doctor
Gast
