Smaken verschillen, ook bij het gebruik van de waarschijnlijk meest gebruikte App op je Mac, de internet browser. Buiten de standaard Safari en Chrome zijn er nog heel veel browsers in omloop, elk met hun voor- en nadelen. En vooral aan de nadelen kun je je flink ergeren.

Ik dus ook. Mijn reis ging langs browsers als Brave, Edge, Arc en vele anderen en kwam uit bij absoluut lichtgewicht Zen.



Zen is een lichtgewicht open-sourcebrowser. Het is een afsplitsing van Mozilla Firefox, dat op 11 juli 2024 werd uitgebracht. De browser is compatibel met Windows, macOS en Linux, en is volledig gratis te gebruiken. In tegenstelling tot de overgrote meerderheid van de browsers die er zijn (waaronder de meesten die ik hierboven noemde), is Zen niet gebouwd op Chromium.

Terwijl Edge, Brave, Opera, Vivaldi, Arc en natuurlijk Chrome allemaal onder de motorkap de Chromium-engine van Google delen, draait Zen op de Gecko-engine van Firefox. Dit betekent dat het volledig onafhankelijk is van de greep van Google op het web.

Wat nog belangrijker is, is dat de browser volledig open-source is en onder de Mozilla Public License 2.0 valt. Dit betekent in feite dat iedereen de code op de officiële GitHub-pagina kan bekijken, eraan kan bijdragen of er een fork van kan maken.

Zen Browser verzamelt ook geen telemetrie (het automatisch verzamelen en versturen van technische gegevens, prestatie-metingen en gebruikersinteracties zoals crashtijden, gebruikte functies en hardware-info, door browsers naar de ontwikkelaar) of persoonlijke gegevens, en trackers van derden mogen niet binnen de browser werken.

Het is ook super snel en lichtgewicht. In een vergelijking met standaard Firefox in about:processes verbruikt Zen consequent minder resources terwijl het sneller is.

De interface maakte me in eerste instantie nieuwsgierig en blijkt super cool. Maar doorslaggevend  waren de prestaties. Zéker op een minder krachtige Mac draait Zen rondjes rondom chroombrowsers.

Eén van de karakteristieke kenmerken van Zen zijn de Workspaces. Zo kun je projecten overzichtelijk gescheiden houden en je schakelt eenvoudig tussen de verschillende werkruimten.

Wat me ook erg aansprak, was de Compact Mode. De tab-bar – die niet aan de bovenzijde, maar aan de zijkant is geplaatst (slim, aangezien bijna iedereen een breedbeeld scherm op z'n Mac heeft) – verdwijnt als je hem niet nodig hebt en komt ook weer automatisch tevoorschijn, net als de macOS Dock.

Verder kun je heel snel schakelen tussen de verschillende tabs, zonder dat je moet zoeken in je geschiedenis. Ook kun je een snelle preview krijgen van links op een pagina. Dat kennen we ook uit Apple Mail, al werkt het in Zen nét wat makkelijker.

Tenslottte biedt Zen een handige Split View, die je snel twee tabs naast elkaar laat zien. Handig, als je iets wil vergelijken.



Wil je Zen eens een proefrit gunnen, dan kan je de browser gratis downloaden. De browser is officieel nog steeds in beta, maar werkt tot nu toe compleet probleemloos en heerlijk snel.

Wil je nóg verder gaan, kun je ook nog de zgn. Twilight versie proberen. Deze versie is voorzien van de allerlaatste experimentele features en updates. Of eens rondsnuffelen in de Mods sectie, waar je extra plugins en themes van derden kunt vinden.