Sinds Meta Alan Dye bij Apple heeft weggekocht en Steve Lemay deze charlatan verving, zit het design van macOS gelukkig weer duidelijk in de lift. Apple wil natuurlijk niet toegeven dat Liquid Glass een mislukking was, en dus gaan we langzaam maar zeker weer de goede richting op.

Maar één ding zit veel ontwikkelaars enorm dwars, het icoontjes-keurslijf waar ze tegenwoordig door Apple in gedwongen worden.



Ten eerste is het doodzonde dat de prachtige kunstwerkjes die app-icoontjes vaak zijn nu in een soort gevangenis gezet worden, zoals het voorbeeld van Audio Hijack hierboven. Al die vierkantjes zorgen misschien voor een rustiger, want uniformer, beeld, maar het onderscheid maken tussen de verschillende apps wordt er niet makkelijk op, eerder het tegendeel.

Hieronder een paar ander voorbeelden van icoontjes die echt kleine kunstwerkjes genoemd mogen worden.



De voorbeelden hierboven komen van deze blog-pagina van Paul Kafasis van Rogue Amoeba, de makers van veel uitstekende Mac-apps, waaronder ook het al eerder genoemde Audio Hijack. Zeker de moeite van het lezen waard.

Maar hij is niet de enige die zich druk over maakt, getuige bijvoorbeeld de bijdrage van John Siracusa hieronder:

Post by @siracusa@mastodon.social

View on Mastodon

...onderscheid maken tussen de verschillende apps wordt er niet makkelijk op, eerder het tegendeel...

Terwijl dát de kern is van design: de zo ideaal mogelijk gebalanceerde dans tussen vorm en functie. Middelmaat is standaard geworden en eerlijk gezegd denk ik ook dat die échte visuele vakkennis langzaam uit de organisatie is geslepen, over de afgelopen tien jaar.

De maximale gebruiksvriendelijkheid nastreven binnen de UX en GUI heeft simpelweg geen prioriteit meer, terwijl ook dat objectief beschouwd één van de unieke onderscheidende aspecten aan Apple's software is. Of was, beter gezegd.

[ Ger ]

Mja, met de duizendenden apps die ondertussen te verkrijgen zijn, wordt het er natuurlijk niet eenvoudiger op om nieuwe icoontjes te ontwerpen.
We klikken allemaal wel eens op het verkeerde, omdat het nét lijkt op datgene dat ernaast / eronder zit... 

Gelukkig zitten we natuurlijk niet meer in het zwart-wit-tijdperk van de jaren '80 of de 32x32 kleureniconen die daarop volgden en worden er sinds MacOS X inderdaad heel mooie dingetjes gemaakt.

Dit deed me denken aan de dagen van System 7, toen ik het heerlijke ResEdit ontdekte en daarmee ook een paar icoontjes uitprobeerde. Dit zijn er enkele die ik nog terugvond. Geen hoogvliegers, maar het was wel leuk dat je ze zelf kon maken... 

"Karakter wordt gevormd door tekortkoming of beperking."

😉

[ Ger ]

Mja, met de duizendenden apps die ondertussen te verkrijgen zijn, wordt het er natuurlijk niet eenvoudiger op om nieuwe icoontjes te ontwerpen.

Dat is een probleem voor iedere individuele app-ontwerper/uitgever, niet voor Apple behalve dan waar het Apples eigen programma’s betreft. En juist daar is de achteruitgang zo groot: eerst alles naar vierkanten met afgeronde hoeken, daarna die elke keer weer een beetje aanpassen en vereenvoudigen zodat ze op den duur moeilijk herkenbaar zijn omdat ze teveel op elkaar lijken.



(bron)

Nu ben ik niet groen-rood kleurenblind, maar ik kan me voorstellen dat je in 2026 twee keer moet kijken wil je Pages en Numbers uit elkaar houden als je dat wél bent, terwijl in 2015 en ook in 2020 nog het verschil in één oogopslag duidelijk was.

Ergens heb ik de indruk dat die constante vernieuwing van icoontjes (deels?) voortkomt uit dat de ontwerpafdeling z’n bestaan moet kunnen verantwoorden.