Er mag geen twijfel over bestaan, dat kinderporno not done is. Punt.
Maar ik moet toegeven dat we ons echt op een hellend vlak bevinden. Onlangs heb ik ergens een bericht gelezen dat het meisje van Amber Alert uiteindelijk onderdak aangeboden is door een 69-jarige. Let wel, hier kun je op verschillende manieren naar kijken: de beste man, op leeftijd, vond het kind gewoon zielig, wilde oprecht hulp bieden, alleen handelde deze niet in lijn met "logica". Wel (mogelijk) met een zekere oprechtheid om in eerste instantie te zorgen dat het kind niet in de koude staat. Alleen is de wereld inmiddels dusdanig verziekt, dat dit scenario niet eens meer als standaard (lees: barmhartigheid, hulpgevend) meer geldt, maar eerder het scenario van: "vieze man, waar rook is, is vuur, wat een perversie, voorbedachte rade!". Let wel, ik geef hier een beeld van de stand van zaken zoals ik deze tot mij heb mogen nemen, mogelijk is alsnog gebleken dat de man andere intenties had ... Maar zie hier, hier heb ik dus - met deze uitspraak - ook last van ... juist: een zekere voor-ingenomen-heid.
Eigenlijk is dat best ziek voor een maatschappij.
Overigens, geldt dat ook voor de definitie van @GeorgeM. Namelijk, natuurlijk zijn er zekere oerdriften en voorkeuren diep "in het systeem van de mensch" geprogrammeerd, maar er zijn wel degelijk verschillen. En dat geldt nog veel meer voor bepaalde scenario's in ons dagelijks leven.
Soms ook simpelweg door de aan- of afwezigheid van - wat na 80 jaar "bevrijding" een evenzo toxische cultuur blijkt te zijn als de maostische, stalinistische of fascistische, te weten - de Amerikaanse cultuur (invloeden).
Als je de geschiedenis terugspoelt en vele zaken "opnieuw afspeelt" en dan bepaalde gebruiken, invloeden en verschuivende norm in versneld tempo ziet, mag het duidelijk zijn dat die "hippe songtexten" uit de jaren 1990, 2000 en 2010, maar nog veel meer het gewieg van de heupen, evenals de zekere trefzekerheid inzake (dieren)mishandeling welke langzamaan opschuift richting mishandeling van lichaam en geest van mensen, of mogelijk zelfs doorschiet richting moord, bestaat er een trefzekerheid inzake een tanend collectief moraal, verschuivende norm, individualisme, taalgrofheid, verschuivende empathie en nog vele van dit soort zaken.
En natuurlijk, we kunnen met het vingertje wijzen naar "(a)social media", maar het probleem zit hem niet in Social Media. Dat is slechts een spreekbuis en verlengde van de slappe houding van generaties "moet maar kunnen". Het is verworden tot de spreekbuis van "de vrij denkende wereld". Waarbij sociale kaders, beschaafdheid, "klasse" (lees: voornamelijk in goed gedrag, of weten hoe het hoort), welbespraaktheid, gezien werden als iets "van vroegah", onnodige "ruis" en bovenal een "belemmering" van het vrije doen en denken.
Wel, die bal gaat keihard terugkaatsen, en dat zie je nu dus, waarbij de eruptie van het Capitalisme in zijn puurste vorm zo ongeveer als een gore ejaculatie over ons heen geschoten wordt in de vorm van Amerikaanse zelfingenomenheid en gevoel van superieuriteit. Want op een of andere manier hebben we daar een collectieve blindheid voor: Amerika kan voor velen nog steeds niet stuk.
Alleen, vertoont Amerika, als land puberaal gedrag van een tiener, en niet een zekere volwassenheid. En dus galmt dit na in allerlei scenario's en momenten in ons dagelijks leven. Natuurlijk, het journaal, natuurlijk politiek, natuurlijk ook economie, maar dus ook op social media en nog veel meer wat zometeen wel mag, niet mag, en wat "goed" of "slecht" is.
En met dat laatste heb ik, zeker als ik kijk naar een natie met een bedenkelijke geschiedenis, met een bijzonder duister dubbel moraal, en een land welk zonder pardon, blikken of blozen, het financiele belang alsook het individuele belang, welk doorspect is met een zekere geloofsovertuiging alsook het geloof bij een zekere cultus te horen, zonder blikken of blozen rustig de moord op 20'000 kinderen goedkeurt onder het mom van: "zelfbescherming".
Maar dan omgekeerd natuurlijk wel preken over normbesef en moraliteit met betrekking tot wat we wel of niet gewenst gedrag vinden online. En let wel, hier wordt natuurlijk wel een zekere vooringenomenheid meegegeven. Ik schrijf dit me bewust van "de grens" voor velen.
Het is waar dat er veel mis is, en waarbij voorzichtigheid geboden is, maar waar ik me zorgen om maak is een zekere geprogrammeerde "bias", ook nog eens versterkt door cultuur. Het probleem is dat uitlatingen, begrippen, zelfs een zekere verkleinwoorden, maar ook (soms misplaatste) grappen, bijzonder context gevoelig, cultureel bepaald en drijvend op aannames, volledig verkeerd geinterpreteerd kunnen worden.
Ik onderken dat dit een spanningsveld kan zijn, spanningsveld tussen moedwillig handelen en van geen kwaad bewust, grenzen opzoeken of zelfs overschrijden afgezet tegen naiviteit en onverschilligheid.
Binnen een dergelijke context, zou ik me verre van geautomatiseerd taggen en afstraffen, waar we inmiddels wel zijn beland, houden. Gewoonweg omwille het potentiele gevaar van verkeerde labels plakken.
Denk aan de toeslagen affaire, maar dan tot de macht 8, denk aan het komen op zwarte lijsten waar je van je leven niet meer afkomt, maar daar terecht kan geraken door enkel als Opa - met geen enkele historie van misbruik, de goedheid zelve - in je oude modus operandi, alwaar je foto's bewerkte van je kleinkinderen in iPhoto op je 10 jaar oude Mac, nu dit opeens doet in de cloud, maar omwille van de leeftijd die bij je online profiel staat, en het type foto's die je bewerkt, je wel een vlaggetje krijgt voor potentiele dader.
Dit werkt natuurlijk op vele andere domeinen. Immers, als je over de vazalstaten in het middenoosten spreekt, wordt je op bepaalde platforms ook gewoon aangemerkt als antisemiet als je per ongeluk het beloofde land benoemt in een zin, soms zelfs onverlet de context.
En dit, waarde mensen, in combinatie met het politieke hellende vlak, is een dodelijke combinatie die me erg doet denken aan ... de Radio ...
De radio, verloor zijn onschuld bij onze oosterburen zo rond 1933 ... Toen het opeens de status kreeg van "spiritueel wapen". Boeken en artikellen genoeg hier over geschreven. En voor de geinteresseerden die inmiddels zelf enigszins verslaafd zijn geraakt aan bewegende beelden:
Toen betrof het eenrichtingsverkeer, maar kijk naar ons omnidirectionele communicatiemiddel "het internet", en je ziet welke richting het rijmpje op beweegt. Als je dit enigszins doordrekt naar Social Media in het bijzonder, zou de analogie duidelijk moeten zijn, maar goed ... Dat is een aanname
Het is goed dat er waakzame senatoren zijn, maar ik vrees dat het probleem zit in de context. En ja, ik ben het eens dat verschillende afbeeldingen niet door de beugel kunnen die door de systemen zijn gegenereerd, en zoals terecht opgemerkt: aan de hand van INSTRUCTIES.
Maar ja, zoals gezegd, een zekere bias ook dus in de evaluatie van deze data kan leiden tot drama's. Vergeet de toeslagenaffaire niet als een van de voorbeelden rondom geprogrammeerde vooroordelen en erger nog: automatische veroordelingen.
Het is opmerkelijk dat we meer en meer met voorgeprogrammeerde vooroordelen straks onbedoeld vele misstanden ... in stand houden. Niemand gaat na 30 jaar, waar niemand meer weet hoe het geprogrammeerd is, "aan de motor rommelen". Sterker nog, wie programmeert dan nog in uitgestorven talen als "C#", "Java", "Rust" of "Go". Kop op zeg, dat zullen dan zo ongeveer de Fortran, Cobol, Pascal en Basic zijn van de toekomst.
Zie juist het voorbeeld van de toeslagen affaire en de digitale wirwar bij de belastingdienst. Niemand weet meer hoe het echt in elkaar steekt, geld en motivatie ontbreekt en processen moeten "doorgaan", dus etteren we door met imperfecte systemen.
Dit kan ook straks gaan gelden voor "filters" en "digitale beoordelingen".
Oftewel, het rijmpje rijmpt olijk voort,
begint bij A, belandt bij B, en eindigt waar het hoort.
We doen alsof er iets verschuift of breekt,
maar aan het eind blijkt: alles rijmt zoals het steeds al deed.
Het belooft verandering, een plot, een twist,
men trekt onverschrokken voort door rook, schoten en mist,
en eindigt precies zoals verwacht, zoals u al wist.
Vriendelijke groet,
Doctor
Gast
