Met zijn allen wadlopen!

Ha, ha, ha, de beroemde Kelly.

Is het een lampenkap?

MacbookTo, heb je ooit gehoord van een adamsvrucht? En noemde hij Eva soms zijn oogvrucht? Nou dan!

Het is alleen zo'n fraai epistel dat ik de neiging krijg om de spelregels te veranderen: de mooiste omschrijving verklaren we gewoon van toepassing.  

Helaas, de kriebelstructuur is - voorzover ik weet - niet gemaakt om een boodschap over te brengen.

Nog maar een plaatje:

Leerzaam he, zo'n draadje?

Misschien dat het aangehaalde boek niet letterlijk rept van een appel, maar het is volgens mij bepaald niet ongebruikelijk dat de appel de rol van verboden vrucht vervult.

(Bewerkt door Espresso om 11:00, 13-01-2010)

Overigens kan ik bij mezelf graag uit twee heel verschillende vaatjes tappen.
De verhalenverteller in mij geniet van elk mythologisch symbool, elke allegorie, elke dramatische afwikkeling waarin ik een inhoudelijke waarde herken, van welke aard dan ook. Ik vind het ook leuk om daarover met anderen uit te wisselen.
Tegelijk (ja dat kan, tegelijk, zo rijk is de menselijke natuur nu eenmaal) sta ik vanuit mijn hogere/diepere kern met verbazing te kijken naar hoe mensen hun eigen persoonlijke ontwikkeling laten blokkeren door hun hang naar vastigheid en zekerheid, en daardoor aan onze oerverhalen een veel te letterlijke en gedrag-voorschrijvende betekenis toekennen.
Als je jezelf echt zoveel innerlijke vrijheid ontzegt en de verantwoordelijkheid voor je handelen weggeeft aan een of ander oud (en door de eeuwen heen totaal verwrongen) geschrift, als je je tijd verprutst met kinderlijke discussies over al dan niet sprekende slangen en of de wereld in 7 dagen geschapen is, dan ontzeg je jezelf een kans op je noodzakelijke spirituele en religieuze ontwikkeling.

(Ik meen: als ik een foto van mezelf laat zien dan durf ik ook nog wel iets van mijn binnenkant te laten doorschemeren.)

En nou maar weer gauw terug naar dat hondenspoor in de sneeuw. Op de vorige plaatjes zie je de deurmat waarop dat arme beest zijn poten moet afvegen voor hij de huiskamer in mag.

Praatjes vullen geen gaatjes, terwijl het voorwerp...

Moderne inductieplaat.

(Bewerkt door Espresso om 15:54, 13-01-2010)

@Circle: zou heel goed kunnen, want veel mensen kennen dit voorwerp van dichtbij (ook al zie je het tegenwoordig niet veel meer).

Is het een 'spel'

circle om 16:18, 13-01-2010
eeeh... hoe tegenwoordig?

Is het een 'spel'

Je moet het ruim zien: het voorwerp stamt al uit de jaren zestig, maar is hier en daar nog steeds in gebruik (en nee, het is geen spel).

(Bewerkt door Espresso om 16:35, 13-01-2010)

Toen de PTT in 1965 een nieuw model telefoon in de verhuur deed bedachten ze de prachtige naam T65 voor het toestel. Er is later ook een versie met toetsen uitgebracht.

We waren met de plaatjes nog een beetje aan de onderkant van het toestel en het spreekgedeelte van de hoorn blijven steken.

Het toestel werd overigens zonder maan en sterren geleverd.

Hier thuis heeft ook heel lang dat model gestaan, alleen dan zoals je beschrijft met toetsen, ik denk dat ik het daarom herkende. Al duurde het nog even voordat het kwartje (uit de eveneens grotendeels verdwenen telefooncel) viel.

Maar hoe het verhaal verder gaat, ja dat weet ik nu even niet. Zoals je kan zien ligt de hoorn van de haak, ze zijn momenteel niet te bereiken. Helaas...

Maar BOT, een nieuw plaatje...
Ik heb net het huis hier afgestruind, en wat gevonden, fototoestel erbij gepakt, en zie hier het resultaat. De nieuwe opgave van raadjeplaatje. Succes allen!