Dat ik geen antwoord hoef te geven op je vraag, dát is vrijheid .

Klopt. Maar wanneer wij in China zouden leven is dat niet anders.

Daar zit het verschil. Maar welke vrijheden vindt jij zo belangrijk dat je niet in China zou willen leven?

Ik ben in China geweest, en de lijst is zo lang dat ik 'm hier niet eens ga opsommen, dat kan iedereen in het vrije westen zelf wel bedenken.

Maar het ging bij het bezoek niet alleen over mij, ik heb ook veel Chinezen ontmoet die (voorzichtig) lieten blijken dat ze echt niet erg gelukkig zijn met de manier waarop je daar in de gaten wordt gehouden, en dat is echt ontstellend (de Chinese overheid weet zo'n beetje iedere beweging die ik daar gemaakt hebt, onder andere door het constant scannen van je paspoort of je gezicht).

Dan ook aan jou de vraag: wélke vrijheden vind jij zo belangrijk om niet in China te willen leven?

Dus niet wat ik zou kunnen bedenken maar wat jij belangrijk vindt.

Zullen we weer eens terug naar het onderwerp?

In de EU geldt de GDPR. Deze wetgeving heeft als doel om de data van de Europese burger te beschermen. ... Of wordt hier andermaal de mantra dat de EU regels een bedreiging voor onze privacy vormen, wat Apple telkens weer graag als tegenargument gebruikt, voetstoots overgenomen?

Nee niet voetstoots overnemen maar met argumenten. Het begint inmiddels een flauw patroon te worden in het kamp 'Anti Apple': alles wat ze op dit gebied zeggen komt voort uit eigenbelang en commercieel gewin en is bedoeld om de concurrentie dwars te zitten. Privacy argumenten van Apple zijn onzin want de EU beschermt ons immers met hun prachtige wetten?

Dream on. Er zijn steeds meer deskundigen die zien en betogen dat de nobele doelen van de EU op dit gebied niet samen kunnen gaan. Het kan niet: én, én. De GDPR en de DMA bijten elkaar en dat is geen gelegensheidsargument uit Cupertino.

The European Commission has not specified which anonymization standard satisfies the DMA’s utility requirement and the GDPR’s re-identification threshold at the same time. This is the single most consequential gap in the file. The GDPR requires anonymization rigorous enough to prevent the reconstruction of individual profiles from sequential queries. The DMA requires data still useful enough to improve a rival’s ranking algorithm. ... Stakeholders have spent two years pointing out that the DMA, the GDPR and the CRA cannot all be satisfied at once.

(Dr. Diana Năsulea & Emelie Franzén: Brussels’ Google file is only half-written)

It is nonetheless quite obviously poor privacy policy. The most sensitive data on a phone may receive the weakest protection, while less sensitive data comes wrapped in audits, screening, and access controls. No one designing a privacy regime from scratch would choose that result. ... The Commission’s own review called the DMA “fit for purpose.” That judgment depends on what the law actually produces. The search-data decision shows that the Commission knows how to protect users when it sees the risk. Its harder task is explaining why platforms may not do the same.

(Dirk Auer: Europe’s Privacy Paradox)

Finally, there is a great need to address the liability problems when actions are motivated under the DMA that risks the violation of core GDPR provisions. Users who feel their data protection rights have been violated cannot sue the European Commission for having forced data sharing by a private company. However, they can sue the company that did share the data – and if the frequency of GDPR litigation continues to grow, it is not unreasonable to assume that the proposed measures under this proceeding will become subject to civil litigation.
 
(Fredrik Erixon, Dyuti Pandya: To Protect Data or Not to Protect)

_{(Illustratie uit het laatste stuk hierboven)}

In je eerste alinea chargeer je natuurlijk wat . Moet kunnen.

Serieuzer. Het argument in je eerste citaat begrijp ik niet.

Om aan te tonen dat GDPR en DMA niet op alle punten compatibel zijn (wat ik overigens niet bestrijd) argumenteert men hier dat de GDPR eist dat datasets zodanig geanonimiseerd worden dat de data niet meer op individuen is te herleiden. Dit gaat dus over privacy.

Daartegenover plaatst men de eis van de DMA dat een dataset voldoende bruikbaar moet zijn om inzicht te kunnen krijgen in de ranking algorithmes van een concurrerende partij. Dit gaat over een gelijk speelveld.

Hoe toont dit aan dat GDPR en DMA elkaar bijten?

In je eerste alinea chargeer je natuurlijk wat .

Uiteraard, het moet wel leuk blijven om te lezen. Die juridische kost is al saai genoeg.

Het argument in je eerste citaat begrijp ik niet.

Misschien in combinatie de volgende alinea?

Evidence cited in U.S. vs. Google suggests Google’s own anonymization proposal excluded about 99 percent of queries, leaving the shared dataset dominated by common searches already visible through public signals. Without a binding standard, Google faces GDPR enforcement if it shares too much and DMA non-compliance proceedings if it shares too little. Call it what it is: a liability trap wearing a compliance label.

Als de data zo anoniem wordt gemaakt (GDPR eis) blijft er niets bruikbaars over voor de concurrenten (DMA eis). Het is maar een van de vele argumenten uit de drie genoemde stukken.

Mijn onbegrip blijft.

Hoe kan het dat wanneer gegevens welke tot een bepaald individu herleid kunnen worden, worden weggelaten dit inhoudt dat er niets bruikbaars overblijft voor de concurrentie?

Wellicht begrijp ik heel het mechanisme van implementatie van spraakassistenten van derden niet.

Mijn onbegrip blijft.

🤷🏻‍♂️

Ik heb nog meer te doen vandaag en hoop dat anderen de strekking van de hele post (#29) wel snappen 😉.

@boiing: dank voor alles wat je bijeen gebracht hebt in post #29.

Goed om te zien dat er meer mensen zijn die zien dat de EU regels heeft opgesteld die niet met elkaar verenigbaar zijn, en dat daar met kennis van zaken over geschreven wordt.