Seagate, Samsung, Sandisk, Western Digital (WD), vaak uitstekende drives. Maar er zijn wat verschillen qua interface en "generatie". Zoals met alles, zijn ook SSD's onderhaving aan verbeteringen door de jaren heen, en zo ook het aansluitingvlak. Kies een USB-C <> USB-C aansluiting (oftewel volledig USB-C aansluiting en niet een USB-C naar USB 3.0 of wat er ook al dan niet bestaat.
Verder een tip inzake het formatteren, als de schijf enkel aan een Apple wordt gehangen:
APFS (versleuteld) kiezen en werken met volumes in plaats van partities. Voorbeeld:
"Vroegah"
- Schijf (Mijn Externe Schijf)
- Partitie 1 - Mijn Gegevens
- Partitie 2 - Photos en Video Backup
- Partitie 3 - Backup van mijn MacBooks
In dat gegal ziet de indeling van de SSD er ongeveer zo uit:
- Partitietabel
- Metadata van het systeem zelf
- [ Partitie 1 - Mijn Gegevens]
- Metadata van het systeem zelf
- Gegevens
- [ Partitie 2 - Photos en Video Backup]
- Metadata van het systeem zelf
- Gegevens
- [ Partitie 3 - Backup van mijn MacBooks]
- Metadata van het systeem zelf
- Gegevens
Met volumes ziet het er zo ongeveer zo uit:
- Partitietabel
- Metadata van het systeem zelf
- [ Volume 1 - Mijn Gegevens, systeem gebruikt 'Label A']
- [ Volume 2 - Photos en Video Backup, systeem gebruikt 'Label B']
- Metadata van het systeem zelf
- Gegevens
- Gegevens
- Metadata van het systeem zelf
- Gegevens
- Gegevens
- Gegevens
- [ Volume 3 - Backup van mijn MacBooks, systeem gebruikt 'Label C']
- Metadata van het systeem zelf
- Gegevens
- Gegevens
- Gegevens
- Gegevens
Voordeel van volumes: je 1, 2 of 4TB schijf gebruikt de volle capaciteit welke beschikbaar is voor alle volumes, het is gewoon welk volume als eerste alles opslokt

.
Nadeel? Technische details voor een andere sessie, maar het is technisch gesproken een (1) partitie met een onderverdeling. Vroeger vatbaar voor fouten, tegenwoordig (bij normaal gebruik) verwaarloosbaar. Maar wel een nadeel is dat andere systemen enkel de hoofdpartitie zien, dus als je een schijf zowel voor Linux, Windows, macOS wilt gebruiken, dan is diet niet per definitie de meest handige oplossing.
Voordeel van partities: de schijf wordt als een taart opgedeeld in stukjes. Maar elk stukje moet vooraf een zekere grootte krijgen. Elke partitie kan zijn eigen bestandssysteem hebben welk totaal van elkaar verschilt, voorbeeld:
- Partitie 1: NTFS Versleuteld met Bitlocker
- Partite 2: APFS versleuteld met Filevault
- Partitie 3: Exfat
- Partitie 4: EXT4 (Linux) versleuteld met dm-crypt
Voordeel? Goede scheiding van dat betreffende stukje van je schijf, maar als nadeel: als je in ons meest recente voorbeeld 1TB opdeelt in 250GB stukken, en zegmaar partitie 1 slechts 140GB in gebruik heeft, partitie 2 180 GB, partitie 3 22 GB en Partitie 4 iets van 8 GB, dan heb je heel veel "lege ruimte" die echt toebehoord aan dat stukje (partitie). Voor een schijf zoals in dit voorbeeld voor meerdere besturingssystemen soms een bewuste keuze. Soms ook gewoon geen optie, denk aan Windows en NTFS:
- Partitie 1: NTFS
- Partitie 2: NTFS
- Partitie 3: NTFS
Daar is niet echt een keuze.
Dus vandaar de opmerking, als je de schijf enkel voor Apple gebruikt, heb je wat meer flexibiliteit met het gebruik van volumes.