Je hebt nog geen onderwater-associaties, MacbookTo?

Iets van leer, leder, ledervet ...

een fietszadel?

Dat nat is afgedekt met een plastic zak,
zodat het natuurlijke materiaal is gaan 'werken' en waar je pas
achter komt als je met je nieuwe broek de disco wil binnengaan ...

Zo'n fietszadel?

Jazeker had ik onderwaterideeën, maar ik heb het expres niet gezegd.

Even tussendoor, helemaal off-topic (ja dat kan in een off-topic rubriek), zodat jullie niet denken dat ik de hele dag niets anders doe dan hier spelen. Ik speel namelijk ook wel eens ergens anders.

Vorig jaar werden in een akker in Roderwolde (Dr.) een groot aantal stronken gevonden die na onderzoek bleken 8000 jaar oud te zijn. De boer legde ze langs de weg, je mocht meenemen wat je wilde.
Ook daarvan liggen er dus een paar in mijn schuur.

Ik wilde graag iets bijzonders maken voor mijn kersverse kleindochter.
In verhalen over bijna-dood-ervaringen kom je nog wel eens ervaringen tegen van 'helpers', geestelijke wezens die rondom ieder mens aanwezig zijn.
Dat inspireerde me tot het uitbeelden van zo'n wezen, gesneden uit dat oeroude hout. Voor haar om naar te kijken, en zich te herinneren dat ze nooit alleen is.
Zojuist gereed gekomen.

Hier zo'n stronk, en de vorm waarin ik me zo'n helper voorstel:

---------------------------

Weer on-topic naar onze off-topic:

Het spijt me rhbrgn, het zit je niet mee, het is alwéér geen fiets of deel daarvan. Ik denk ook niet dat een doorsnee zadel uitsluitend bestaat uit onbewerkte natuurlijke materialen.

Hoe heb je dat voor elkaar gekregen. Erg knap. Ontzettend waardevol cadeau.

Mooi beeld Paulus. De vorm en lijnen in het hout vormen een heel mooi geheel!

Dat is een familiestuk dat een lange geschiedenis verdient.

JJ

Tja, MacbookTo, hoe krijg je zoiets voor elkaar zonder professioneel houtbewerkingsgereedschap als messen, beitels en gutsen. Een hoop aanklooien met beschikbare zaag- en schuurmachines, en dan nog eens uren met de hand schuren.

Ja JJ, dat was echt een geschenk, zoals die nerf tevoorschijn kwam en zich zo soepel liet volgen. En waarom bij het schuren exact dat gezicht een donkerder kleur bleek te krijgen?

--------------------------

Ik vrees dat de meeste plaatjes meer van hetzelfde zijn, veel meer kan ik niet laten zien zonder de oplossing weg te geven.
En alweer geldt: ik zou de foto's zelf ook niet herkend hebben. Zo zien dingen er blijkbaar uit die heel bekend zijn maar die niemand echt aandachtig in zich opneemt.

wauw, dat is idd een heel mooi beeld geworden

Mooi beeld, Paulus!
Hier zeggen we: "Dat ha'j mooi e'doan!

Tja, weet je wie je geholpen hebben dat gezicht precies op die plek donkerder te laten zijn ... ?
Ik wel. Ik heb wel eens wat gebeeldhouwd uit een blok gips, en weet dat dat lastig is.

Ontopic: Een aardappelafdekzeil,na twee lange natte winters?

Past het in een schoenendoos?

Paulus, wat een onwijs schattig kado.......... Erg mooi gemaakt ook, maar met name de gedachte er achter.....  

on-topic: een steen/kristal?

Een cactus? Vetplant?

Tja, ik maak niet vaak van dat soort dingen, er moet al echt een aanleiding voor zijn, maar als ik dan bezig ben geniet ik volop.
Sterker nog, ik voel door dat werken een kracht terugkomen (van hetzelfde soort dat ik ervaar als ik aan een gedicht zit te beeldhouwen) die ik een tijdlang wat kwijt was, na een lange investering in een relatie-ontwikkeling.
Het roept de autist in mij wakker: lekker in jezelf en uit jezelf bezig zijn en verder kan al dat dichtbije sociale gedoe even het dak op.

---------------

Geen zeil, geen kristal, geen plant - al kan ik me die associaties goed voorstellen.

Ik dacht al, waar blijft die schoenendoos.
Ja, het past er in. Sterker nog, het zit erin.
Nóg sterker, in die doos zitten verschillende exemplaren van hetzelfde soort voorwerp. Soms zwiept mijn camera van het ene naar het andere exemplaar, maar dat maakt voor het raden niet wezenlijk iets uit.
Zoals gezegd: in vele eigentijdse kleuren leverbaar:

Dan zou het zo'n 'levende steen' kunnen zijn.

Of speksteen, voor je andere beeldhouw projecten....

(Beeldhouwen is helemaal niet zo moeilijk, heb ik mij door een kunstenaar laten uitleggen: je neemt een stuk graniet en alles wat niet op een olifant lijkt, hak je er af... )

Geen 'levende' steen. Het is helemaal geen steen.
Hoewel, ik heb verwanten van Livingstone wel eens horen zeggen dat voorwerpen die aan dit ding verwant zijn wél gedeeltelijk van steen zijn. (Oei, ingewikkelde hint.)

Ik weet niet of ik zo enthousiast ben over die tip, Karel. Volgens mij pas ik die zonder het te weten wel vaker toe, bijvoorbeeld als ik een kraanvogel wil uitbeelden, en dat geeft toch wonderlijke effecten...

(Bewerkt door Paulus om 18:19, 9-01-2010)

Het is volgens mij giga vergroot.

Wat heet giga.
Ik heb maar een tamelijk gewoon cameraatje, en geen speciale lenzen.

Ik ga nu snel douchen, dan werp ik hier nog een blikje en dan ga ik op de sociale toer.

Zo te zien is iedereen ingesneeuwd (of zit in de mist), het blijft zo stil.

Ik ben nog niet thuis (inderdaad, ingesneeuwd maar in prettig gezelschap dus geen haast om met schuivers en bezems uit te breken) en kan geen plaatjes toevoegen.

Dan maar een aanwijzing: in de literatuur wordt dit voorwerp al sinds mensenheugenis genoemd en neemt dan een belangrijke plaats in.
Ieder mens, ieder kind kent het van nabij.
Bij verstandige mensen gaat het hart er sneller van kloppen.
De ene keer hebben jullie er honderden euro's voor over, dan weer haal je je neus ervoor op en wil je er graag van af.

.... come to think of it..., dit voorwerp is nog wel eens voorgekomen in onze rubriek "Aangeboden". Waar het eigenlijk helemaal niet en toch ook weer helemaal wél in thuishoorde. In ieder geval stond het moderamen het grijnzend toe.

(Bewerkt door Paulus om 8:31, 10-01-2010)

Paulus,

Het is idd iets rustiger, maar hadden we dat een tijdje geleden ook niet afgesproken?   En ben je echt ingesneeuwd? Dat is dan in het Noorden/Oostzan van het land......?

Vwb je plaatje. Het wordt er weer eentje van ooooooh, ja natuuuuuurlijk.

Zitten er nu wel allemaal stofjes en viezigheidjes op?

alhoewel ik het er niet in kan zien..... zijn het schelpen, of iets uit de zee?

In het Noorden én het Oosten, kortom: het Noord-oosten. Niet heel ver van Roodeschool.
En ach, ingesneeuwd, ik druk me graag wat dramatisch uit. Niets wat je met een goede bezem & schuiver niet aan zou kunnen, ik ga zometeen aan de slag.

En óf het een ahaaa! gaat worden.

Stofjes, viezigheidjes: ja. Ze zijn er ook niet van af te poetsen, ze horen er bij.

Geen schelpen, niet iets uit zee.

Het komt me inmiddels echt bekend voor, maar kan het nog even niet plaatsen.........grrrrrrrrr Heel vervelend.  

Ik had jullie graag verder verward met een volgend plaatje, maar de sneeuwjacht is toch erger dan ik dacht, ondanks uitgebreid scheppen is er nog weinig logistieke actie mogelijk.
Dus mijn advies (zei de wijze docent): ga even voor jezelf werken of neem het tot nu toe behandelde materiaal nog eens heel grondig door.

Of (sprak hij) sla Goethe nog eens op, en beoefen een fenomenologische grondhouding. Geheel openstaan met al je zintuigen, waarnemen zonder jezelf te laten beperken door vooringenomenheid, oordelen, modellen, theorieën of verwachtingen. Doe je dat lang genoeg dan gaat das Ding an sich spreken - het zal zich in al zijn facetten aan je openbaren.
(Niet dat ik daar zelf goed in ben, integendeel, maar het lult wel lekker weg.)

Pfff... het is gelukt, eerst mezelf daarginds uitgraven, dan een barre tocht slalommend rond sneeuwduintjes en tenslotte mezelf hier al gravende een toegang banen...

Zie, onze speurtocht leidt langs bizarre paden, door holen en spelonken vol spinnenwebben en afzichtelijk ongedierte, steile afdalingen en diepe putten, restanten van menselijk verblijf, vuurplaatsen, scherven, skeletten.
Iemand bekend in deze duistere wereld?

Weet je wat, ik doe er meteen twee, om de informatie-achterstand wat in te halen.
Even inzoomen op de rotswand. Zoals gezegd: natuurlijk materiaal, onbewerkt. Of zien we daar toch de aanzet van een paar primitieve rotstekeningen?

Als er nou nog geen licht opgaat....