Er is ook nog een Roger -geen muzikant- die eens een meissie van me heeft afgepikt, maar daar was ik niet lang rouwig om.

Bijna. Hij stapte er in 1983 al uit.

Volgens de bandleden zelf:

According to Gilmour and Mason, Waters officially announced his leaving in a letter to the Floyd’s record companies, Columbia in America, Emi in the U.K., in December 1985.

Aangezien hij in 1984 al solo op tournee was, waar hij later nog over vertelde dat hij toen voor een paar duizend man optrad, terwijl Pink Floyd voor tienduizenden mensen optrad, denk ik toch dat 1983 dichter bij de waarheid ligt.

Wellicht dat er in 1985 officieel iets op papier is gezet.

Tijdens de opnamen van 'The Pros' is de samenwerking al beëindigd (in 1983 dus).

Waters ondervond dat hij bij lange na niet zo bekend was als zijn voormalige band. Hij trad op in halfvolle zalen en het album zelf werd een matig succes. Hoewel het solowerk van Waters conceptueel goed in elkaar stak, miste het de verzachtende inbreng van Gilmour, vooral vocaal. De laatste weigerde destijds om, na The Final Cut, weer als sessiemuzikant mee te werken bij de uitvoering van The Pros and Cons. Het betekende het definitieve einde van de samenwerking tussen Waters en de rest van de band, en het begin van een langdurige controverse.

Je hoeft niet uit een band vertrokken te zijn om solo op te treden, hè?

Wellicht dat er in 1985 officieel iets op papier is gezet.

Precies. Zullen we het daar dan maar even op houden dan?

Lijkt me een goed idee.

Het is ook ietwat een blur, omdat Pink Floyd twee jaar niet optrad en dat het einde van Pink Floyd leek. Toen de overgebleven leden weer door wilden, was er nog een flink dispuut over de naam Pink Floyd, waarvan Waters niet wilde dat die gebruikt werd.

Waters kan wel meer willen. Pink Floyd is veel meer dan alleen Roger Waters!

Ja, Roger Waters was belangrijk voor Pink Floyd. Luister eens naar de laatste twee Pink Floyd albums met Roger Waters (The Wall, The Final Cut) en zijn eerste soloalbum (The Pros and Cons of Hitch Hiking). Qua stijl is dat The Wall 1, The Wall 2 en The Wall 3.

Maar Pink Floyd heeft ook David Gilmour. Na Waters de zanger, maar sinds het begin de beste gitarist van de band, en componist. En na The Wall en The Final Cut was het tijd voor een nieuw geluid voor Pink Floyd. En dat is zeer goed gelukt!

Ja, is dat zeer goed gelukt?

Alles na The Wall is wat mij betreft toch van een stuk minder niveau dan alles tot daar aan toe. Met als dramatisch dieptepunt hun laatste studio-album The Endless River. Mijn God, daar is toch niet doorheen te komen?!

Voor menigeen is daar echt geen laatste album voor nodig. Als ik Pink Floyd hoor, zie ik in gedachten van die knullen voor me in een geruite overhemd en met een ambachtsschoolkapsel, die hun laatste cent in een kapitale stereo-installatie hebben gestoken en dan moet je precies daar in de perfecte driehoek op de bank er tegenover gaan zetten en dan zetten ze die crazy diamond op. Of ander gitaargepiel.
Alsof je een gamelanuitvoering moet uitzitten.
Ter wijl de leukste nummers (Arnold Layne!) uit de tijd met Syd Barret stammen.