Gelekte documenten van het datalek bij Tata Electronics onthullen een gedeelte van de plannen voor de iPhone 18 Pro. Het Amerikaanse model krijgt een Qualcomm-modem die mmWave ondersteunt, de internationale modellen zullen worden uitgerust met het C2-modem van Apple zelf.

De A20 Pro-chip wordt een nieuw Wafer-Level Multi-Chip Module-ontwerp, de sensor van de groothoekcamera wordt de nog niet uitgebrachte Sony IMX-905.



Met name die laatste is voor ons interessant, in de huidige iPhones zit de Sony IMX-903 camera-module, de verwachting is dat de Sony IMX-905 voor het eerst voorzien zal zijn van een variabel diafragma. Hiermee zal de camera dan zelf fysiek niet alleen de hoeveelheid licht die de sensor bereikt kunnen regelen, maar ook de scherptediepte.

Daardoor zullen de resultaten mogelijk iets meer in buurt komen van de resultaten van een klassieke camera, op dit moment wordt heel erg veel van de kwaliteit van de foto’s van een iPhone bereikt door erg veel razendsnel rekenwerk achter de schermen.

mmWave

Zoals in de eerste alinea al vermeld zullen de Amerikaanse modellen nog van een modem van Qualcomm voorzien blijven, want het C2-modem van Apple zelf ondersteunt dit protocol (nog) niet. Bij ons wordt het mmWave-protocol niet gebruikt, en dus niet ter zake doende, maar als je er (veel) meer over wilt lezen dat kom je in dit artikel van Ookla vast aan je trekken.

De volgende grote marketing-controversie in de dop

Zet de popcorn maar alvast klaar, want zodra de iPhone 18 Pro later dit jaar op de mat valt, gaan we op dit forum een hele felle discussie krijgen. De geruchtenstromen en supply chain-data (onder andere via Tata Electronics) laten er weinig twijfel over bestaan: Apple stapt voor de hoofdcamera over van de vertrouwde Sony IMX903 (die we reeds uit de 16/17 Pro kennen) naar de nieuwe IMX905-architectuur.

En hoewel Apple’s marketingmachine dit ongetwijfeld zal presenteren als een "rerevolutionaire sprong voorwaarts": mede dankzij de toevoeging van een mechanisch variabel diafragma: zullen we op sensor-niveau stiekem gewoon puur dynamisch bereik inleveren voor pure verwerkingssnelheid.

De harde hardware-realiteit

Laten we de sensor-architectuur er eens bij pakken. De IMX903 is een technisch meesterwerk. Dankzij Sony's dual-layer transistor pixel-technologie kan deze sensor tegelijkertijd een High Conversion Gain (voor de schaduwen) en een Low Conversion Gain (voor de highlights) uitlezen. Dit resulteert in een effectieve 14-bit (of zelfs 20-bit gecumuleerde) data-container met een bizar hoog dynamisch bereik uit één enkele belichting.

De IMX905 daarentegen is een speed demon. Deze is puur ontworpen om pixeldata met een rotgang van de sensor te trekken om de rolling shutter (het jello-effect) te minimaliseren. Maar de keerzijde? Die datastroom is in de basis een standaard 12-bit readout.

De waarschijnlijkheifd waarom Apple dit doet? Omdat iOS 27 en de nieuwe A20 Pro-chip smachten naar snelheid. Voor functies zoals Visual Intelligence, waarbij Siri continu in real-time door je zoeker moet meekijken om objecten en teksten te analyseren, is de IMX903 simpelweg te traag en te stroomhongerig. Apple offert hier pure fotokwaliteit op om de AI-honger van het OS te stillen.

Waar je het verschil écht gaat merken (Ondanks de firmware-tuning)

Natuurlijk gaat Apple dit softwarematig proberen glad te strijken met de Neural Engine en het variabele diafragma (dat fysiek dichtknijpt naar f/4.0 bij fel licht of openspringt naar f/1.6 in het donker). Maar natuurkunde liegt niet. Er zijn specifieke scenario's waar de Pro-fotograaf die in RAW schiet dit direct gaat merken:

• Extreme contrasten bij landschapsfotografie (De zonsondergang): Als je met de IMX903 een foto recht tegen de zon in schoot, kon je in de RAW-bestanden de schaduwen in de bomen bizar ver ophalen zonder dat er direct een bak ruis ontstond, terwijl de lucht rond de zon mooi vloeiend overliep. Met de 12-bit basis van de IMX905 zul je in de RAW-bestanden zien dat de highlights sneller 'clippen' (puur wit worden) of dat de schaduwen bij het ophalen veel sneller veranderen in een korrelige, digitale ruissoep. Software kan immers geen data verzinnen die er fysiek niet is.
• Subtiele kleurgradaties in de lucht (Banding): Een 14-bit container heeft mathematisch gezien 16.384 stapjes per kleurkanaal, tegenover de 4.096 stapjes van 12-bit. Bij een helderblauwe lucht of een mistige ochtend zul je bij zware nabewerking op de IMX905 sneller last krijgen van banding (zichtbare strepen in de kleurovergangen), omdat de fijngevoeligheid in de nuances simpelweg minder is.
• Natuurlijke microcontrasten vs. "AI-look": Omdat de IMX905 van nature minder dynamisch bereik uit de sensor perst, moet Apple's Smart HDR in iOS 27 agressiever aan de slag om meerdere frames over elkaar heen te leggen om dat te compenseren. Het resultaat? Foto's verliezen hun natuurlijke, analoge diepte en krijgen sneller die typische, platgeslagen "computational" AI-look waarbij alles kunstmatig verlicht lijkt.

Begrijp me niet verkeerd: voor de gemiddelde consument die kiekjes schiet voor Instagram en video's maakt in 4K120, zal de camera fantastisch presteren. De snelheid is indrukwekkend en het variabele diafragma helpt de sensor optisch een handje.

Maar voor wie de iPhone gebruikt als serieuze RAW-camera, kan de overstap van de IMX903 naar de IMX905 een bittere pil worden. Het is de ultieme illustratie van waar Apple tegenwoordig de prioriteit legt: de camera is niet langer het ultieme oog voor de fotograaf, maar de sensor voor de AI.

Ik hoop natuurlijk dat Apple hier qua software de nodige oplossingen zal bieden, maar anderzijds vindt ik dit helemaal niet zo'n vooruitgang, mocht dit waar zijn.

Ben heel benieuwd hoe de "Guru's" hier op het forum dit straks recht gaan praten als de eerste RAW-analyses online verschijnen ...

... het is duidelijk dat Apple nu toch echt op de "AI Bandwagon" gestapt is ...

Maar voor wie de iPhone gebruikt als serieuze RAW-camera, ...

Bestaan die mensen überhaupt? Veel zullen het er in ieder geval niet zijn.

Bestaan die mensen überhaupt? Veel zullen het er in ieder geval niet zijn.

Misschien voor Video?

 

doctor_apple presenteert geruchten als feiten en trekt conclusies op basis van speculaties. Dat is een van de weinige momenten dat ik de behoefte voel om het AI orakel aan te roepen. Daar heb ik namelijk net zoveel twijfels bij, maar dan krijgt de lezer in ieder geval ook nog een alternatieve waarheid:

De forumgebruiker doctor_apple hanteert een vals dilemma: óf een sensor heeft een hoog dynamisch bereik (14-bit), óf hij is snel (12-bit). De schrijver mist het feit dat Sony's nieuwste generatie sensoren juist ontworpen is om beide te doen door de transistorlaag te scheiden van de logische laag.

Als Apple daadwerkelijk overstapt naar de IMX905, is dat op basis van de bekende feiten geen downgrade. De IMX905 zal naar alle waarschijnlijkheid de 14-bit Dual-Layer Transistor-architectuur van de IMX903 behouden, maar uitgerust zijn met Sony's nieuwste high-speed digitale logische laag. Hierdoor kan de sensor de enorme 14-bit databak met een veel hogere frame-rate (rotgang) naar de ISP spuwen. Dat lost de rolling shutter op én voedt de AI-honger, zonder dat de Pro-fotograaf dynamisch bereik verliest in zijn RAW-bestanden.

Het forumbericht heeft dus gelijk over de kracht van de IMX903, maar creëert waarschijnlijk een storm in een glas water door te munitieloos te speculeren dat de IMX905 een inferieure 12-bit sensor is.

Kijk, dat het een storm in een glas water is zolang Tim Cook de boel niet officieel heeft gepresenteerd, spreekt voor zich. Laten we wel wezen: niemand van ons heeft een direct lijntje met de directiekamer in Cupertino. Natuurlijk ben ik aan het speculeren en rationaliseren, net zoals de rest van de tech-wereld dat doet op basis van de kruimels die we toegeworpen krijgen.

Maar er is een wezenlijk verschil tussen een 'onderbuikgevoel' en een berekende, bedrijfseconomische inschatting. Als we kijken naar de huidige marktwerking: waarin ROI (Return on Investment), BOM-kosten (Bill of Materials) en de exploderende prijzen van geheugencomponenten de dienst uitmaken—dan zie je dat Apple historisch gezien meesterlijk is in het verschuiven van de panelen om hun winstmarges te beschermen.

Neem de recente geruchten over het werkgeheugen: de geluiden dat Apple voor bepaalde iPhone 18-modellen neigt naar een ietwat vreemde 9 GB RAM in plaats van de verwachte 12 GB. Waarom? Omdat 9 GB mathematisch gezien net genoeg is om de lokale LLM-modellen (AI) te draaien met die benodigde 1 GB overhead, maar op de miljoenen oplages die Apple draait een gigantische kostenbesparing oplevert ten opzichte van 12 GB. Het is minder vloeiend voor zware multitasking, maar bedrijfseconomisch een briljante pricing-strategie.

Hetzelfde trucje zie je al jaren bij de camera-hardware, en andere fabrikanten (zoals Samsung met hun ISOCELL-filosofie) hebben het pad al geëffend. Waarom zou je honderden miljoenen investeren in de extreem lage 'yields' (productiesucces) van een peperduur, gigantisch 1-inch sensor-silicon van Sony, als je ook een iets kleinere, goedkopere sensor (de IMX905) kunt inkopen en de fysieke tekortkomingen kunt gladstrijken met computational photography?

Apple heeft met de Neural Engine in de A-chips een infrastructuur liggen die rekenwerk 'gratis' maakt in vergelijking met de fysieke kosten van high-end glas en silicium. Lensfouten, dynamisch bereik en ruisreductie worden al generaties lang softwarematig gecorrigeerd. De introductie van een mechanisch variabel diafragma op de 18 Pro is marketingtechnisch een prachtig 'DSLR-achtig' verkoopargument, maar functioneel gezien ook een perfecte tool om een goedkopere, kleinere sensor optisch een handje te helpen in extreme lichtomstandigheden (en ook economische omstandigheden).

Kortom: ja, het is een educated guess. Ik probeer de harde economische realiteit en de wetten van de logica te combineren, in plaats van blind achter de marketing-hype aan te lopen. Maar zolang we geen interne Apple-documenten op ons bureau hebben liggen, blijft het een spel van logisch redeneren.

We gaan het later dit jaar zien. Tot die tijd houd ik mijn popcorn (en mijn gezonde scepsis) in de aanslag. En mogelijk klinkt het wat suf, maar het is oprecht waar: stiekem hoop ik ernaast te zitten, maar als ik naar de andere producenten kijk, en naar de gelekte documentatie, zou het toch eens kunnen dat het (helaas) bewaarheid wordt.

De gevolgen van Trump's politiek gaan we nog komende jaren voelen, ook in de IT. En mogelijk nog veel meer de ongeremde honger naar "AI Chips" en geheugen ...

... verder begin ik ook eens kritischer te kijken naar het "purisme". Er zijn vele technieken die niet "zuiver", of "het beste en braafste kindje van de klas zijn". Maar toch kennelijk goed genoeg, om omarmt te worden door gebruikers en consumenten.

Neem audio ...

Audiopuristen klagen al sinds 2021: "Apple Music biedt Hi-Res Lossless audio aan, maar de peperdure AirPods Max en AirPods Pro kunnen dit over Bluetooth helemaal niet afspelen!"

Vanuit een puristisch, audiofiel standpunt is Bluetooth AAC een inferieure techniek. Het knijpt de muziek plat, gooit data weg en is verre van "zuiver". En toch... is het voor honderden miljoenen consumenten goed genoeg. Waarom? Omdat Apple de fysieke beperkingen van de draadloze verbinding niet oplost met dure, zware hardware (zoals gigantische wifi-antennes in je oren), maar met computational audio:

H2/H3-chips en Algoritmes: In plaats van te vechten voor een perfecte, pure analoge of lossless datastroom, gebruikt Apple slimme softwarematige trucjes zoals Adaptive Audio, Gepersonaliseerde Ruisonderdrukking en Spatial Audio (Ruimtelijk geluid).

Het Resultaat: De consument ervaurt een magische, 'brede' geluidswereld. De software maskeert de compressie van de Bluetooth-verbinding zo effectief dat het purisme er niet meer toe doet. Het product wordt massaal omarmd omdat het "goed genoeg" klinkt en feilloos werkt.

Een trend die je zowieso al sinds enige jaren ziet terugkomen. Of dit nu Apple, Samsung of zometeen Sony betreft ... Daar doet men definitief afstand van schijfjes, en natuurlijk is er veel kritiek, maar de volgende generatie wordt een download only oplossing. Beter? Neen. Voor de aandeelhouders mischien, maar niet voor de tweedehandsmarkt ... Maar dus wel inmiddels "normaal".

Of het nu gaat om de sensor-architectuur (IMX905), de RAM-verdeling (9 GB), of het vasthouden aan Bluetooth AAC voor hoofdtelefoons: software lost de tekortkomingen van betaalbare hardware op.

Het is de ultieme rationalisatie van een tech-gigant in een onzekere economie. Het purisme sterft een stille dood op het altaar van de winstmarge en de massaconsumptie. En eerlijk is eerlijk: zolang de consument met een glimlach zijn AirPods inplugt of zijn foto's op Instagram liked, heeft Apple vanuit bedrijfseconomisch oogpunt gewoon groot gelijk.

Maar, zoals gezegd, laten we het even afwachten.

Je kunt je tekst zo lang maken als je wil, en ik begrijp echt wel wat je bedoelt. Maar de 12-bit bewering als hardware limiet waar jouw initiële betoog op is gebaseerd is pure speculatie, en zeer waarschijnlijk niet van toepassing op RAW foto's. De sensor blijft 14-bit waar nodig en je levert helemaal niets in op fotografische kwaliteit.

@boiing: heel goed mogelijk. Het aantal data-paden is uitgebreid naar verluid, dus het zou kunnen dat de 14bits modus blijft en de 12bits modus enkel voor AI of voor de "hoge framerates" gebruikt zal worden.

Wat niet weg neemt, dat ik vermoed dat we wel degelijk ergens de kostenbesparingen gaan terugzien. Dus ergens hoop ik, zoals ik zelf al aangaf, dat ik ernaast zit.

En dat wordt in de 19 weer ‘rechtgetrokken’. Wordt expres in stappen gepresenteerd. Nu een zakversie van een spiegelreflex* presenteren zonder alle tussenstappen is heel veel inkomsten weggooien.
*nog even los gezien van of dit überhaupt technisch kan.

Ik neem aan dat er verschil is in de camera’s van de 16 en de 17? Hardware technisch gezien. Dus niet gepimpte software.

.. dus het zou kunnen dat de 14bits modus blijft ...

Er is geen enkele aanwijzing dat het anders zou zijn. Misschien kun je voortaan eerst een bron of link geven voordat je zulke betogen afsteekt .