Volg je Apple al langer dan zal de naam Ron Johnson je mogelijk bekend voorkomen. Hij werkte eerdere bij warenhuizen Mervyn's en Target, en op 1 februari 2000 stapte hij over naar Apple om met met Steve Jobs en de andere hoogste managers de Apple Stores te ontwikkelen.

Nu klinkt dat misschien niet zo bijzonder, maar dit was in in een tijd dat veel mensen dachten dat in de toekomst alles via het internet zou gaan.



Samen met schrijver Zander Nethercutt heeft hij nu een boek geschreven met de titel Shop Different: How Retail Revealed Apple's Genius. Dit boek gaat in detail in op de beproevingen van het ontwikkelen van de eerste winkels en de tegenvallende prestaties in het begin, en de worstelingen die uiteindelijk plaatsmaakten voor het enorme succes dat de Apple Stores sindsdien hebben behaald.

Voor de allereerste Store werd er eentje full-scale gebouwd in een magazijn van Apple in Cupertino. Johnson beschrijft ook vroege ontmoetingen met Jobs terwijl ze de filosofie bespraken achter het zelf rechtstreeks via de detailhandel verkopen, de uitdagingen van het veiligstellen van eersteklas onroerend goed, en Jobs' eerste reactie op de door Johnson voorgestelde naam ‘Genius Bar’, en natuurlijk nog veel meer.



In de laatste delen van Shop Different deelt Johnson enkele ontroerende momenten uit zijn interacties met Jobs toen alvleesklierkanker zijn tol eiste van de oprichter van Apple. Maar ook Johnson's overgang naar CEO van warenhuis JCPenney, een moeilijke periode te midden van Jobs' achteruitgang en dood, twijfels over het verlaten van Apple om de nieuwe rol op zich te nemen, en uiteindelijk zijn onvermogen om het succes te behalen dat hij zo graag ook bij JCPenney weer wilde bereiken.

In dit interview is Johnson ook erg openhartig over zijn opvolgers:

Weet je, ik was de eerste retailmanager bij Apple. Ik heb het eerste team samengesteld en we leunden weliswaar sterk op andere afdelingen binnen Apple, maar in wezen denk ik dat Tim het gevoel had dat hij een retailleider moest vinden om de winkels te leiden, toch?

Dus begon hij met een operationeel leider, maar dat leidde natuurlijk al snel tot een verandering, want bij de winkels ging het nooit alleen om – natuurlijk is het belangrijk hoe je de zaken runt – maar het draait echt om een cultuur van liefde en verbondenheid, en daarvoor heb je iemand nodig die dat omarmt, toch?

En toen wendde je je tot Angela, die een zeer gerespecteerde leidinggevende in de detailhandel was. Maar ik denk dat hij, nadat Angela was vertrokken – wat rond de twintigste verjaardag van de winkels was – tot de conclusie kwam dat misschien iemand uit de eigen gelederen, die Apple echt door en door kent, een uitstekende leider voor de winkels zou kunnen zijn.

Ze is er al vanaf het begin bij geweest, dus ik denk dat Tim de beslissing heeft genomen om er echt voor te zorgen dat de winkels sterk geïntegreerd waren en nauw verbonden met Apple als bedrijf. Het is namelijk vrij eenvoudig voor hen om op zichzelf te staan en hun eigen gang te gaan. Maar zodra je iemand als Deirdre binnenhaalt, die leiding heeft gegeven aan de HR-teams, leiding heeft gegeven bij Apple en leiding heeft gegeven aan veel van de operationele teams bij Apple, krijg je een heel ander niveau van verbondenheid met Apple zelf.

En ik denk dat dat waarschijnlijk een van de grote troeven was die Deirdre meebracht naar de winkels: haar kennis van het hoofdkantoor van Apple. Zo wist ze bijvoorbeeld veel getalenteerde mensen uit andere afdelingen van Apple naar de winkels te halen. Terwijl je daarvoor, bijvoorbeeld, iemand van buitenaf zou aannemen – zoals Angela waarschijnlijk iemand aanneemt met wie ze eerder in de detailhandel heeft samengewerkt.