Bedankt voor het delen (van je betrokkenheid)!

Klopt het dat dit artikel achter een betaalmuur zit? Of kan ik het op een andere manier lezen. Ik ben wel geïnteresseerd in hoe deze Europese regel beoordeeld wordt.

Klopt het dat dit artikel achter een betaalmuur zit? Of kan ik het op een andere manier lezen.

Als je in Safari de cookie van de Volkskrant verwijderd en daarna op die pagina de Reader-optie activeert, dan zou het volgens mij moeten werken.

Of kan ik het op een andere manier lezen.

Alstublieft : https://archive.ph/p2cYc

Dank!

“ Apparaat kapot? Reparatie is de nieuwe norm. ‘Onderdelen zijn zo besteld”

Klinkt als een feel good movie. Wat niet vermeld wordt zijn de onderzoekskosten en de BTW die over de onderdelen en arbeidsloon geheven worden.

Voor dure apparaten en auto’s is het misschien lonend. Maar om een, laten we eens een wasmachine van merk X van 300 euro noemen’ wordt het al snel te duur.

Repareren lijk leuk, maar vaak economisch niet rendabel.

Voor dure apparaten en auto’s is het misschien lonend. Maar om een, laten we eens een wasmachine van merk X van 300 euro noemen’ wordt het al snel te duur.

Repareren lijk leuk, maar vaak economisch niet rendabel.

Die laatste zin is wat de meeste mensen tegenwoordig denken, lijkt me. De afvalberg wordt er alleen maar groter door...
Ik ben grote voorstander van reparatie.
Als je soms ziet wat er wordt weggekieperd op de recyclageparken...

Vorig jaar leek m’n ouwe trouwe boormachine de geest te geven. De vonken vlogen in het rond en het geraakte niet meer op toeren.
Dat ding was - vandaag trouwens EXACT  - 55 jaar geleden door m’n vader gekocht en had ik me vele jaren geleden al toegeëigend (en soms ook redelijk misbruikt).
Het garantiebewijs heb ik ook nog (waardoor ik de aankoopdatum weet natuurlijk  ), maar ik denk niet dat dat nog geldig zal zijn 

Maar gelukkig maakte men toen nog dingen die je gewoon uit elkaar kon nemen.
De koolborstels had ik ooit al vervangen en waren nog in prima staat, maar het anker was deftig ingesleten, dus dat heb ik in m’n kolomboormachine ingespannen en terug opgeschoond.
Na alle stof en vuil van de laatste decennia met perslucht te hebben verwijderd en na hermontage was de machine terug als nieuw.

Je kan nu zeggen: “Ach, een nieuwe kost amper 100 à 200€, dus waarom de moeite doen?"
Wel, uit principe omdat ik weiger dingen waar nog leven in zit weg te gooien én ook de liefde voor techniek natuurlijk.

Van de 10 oude(re) fietsen die ik hier in m’n garage heb, waren er 5 op weg naar de schroothoop, maar door vrienden gered en bij mij afgezet.
De jongste (een Raleigh Superbe uit 1981) had enkel een nieuwe band nodig en is al vele jaren m’n “winkelfiets”...

Nu heb jijzelf de boormachine kunnen repareren. Heel goed! Wanneer je niet zo handig bent of zelf de reparatie niet aandurft ben je aangewezen op anderen die dat voor je doen.

De reparatiekosten, zoals Pat_P dat al aangeeft, staan dan niet altijd in verhouding met de kosten voor nieuw. Wanneer de onderdelen redelijk in prijs zijn en de reparatie niet al te ingewikkeld is kan dat voordeliger uitpakken en de primaire keuze van de consument worden.

En precies daar gaat de nieuwe Europese regelgeving bij helpen.

In diverse steden zijn Repair Cafés te vinden, dit zou een oplossing voor onhandige mensen kunnen zijn.

Ook de professionele hersteller is een oplossing. Wanneer de reparatie niet al te ingewikkeld is zullen ook daar de kosten te overzien zijn.

Zelf noem ik mij niet al te onhandig maar een Philips stofzuiger die vorige maand wel erg veel lawaai begon te maken was mij toch de baas. Eerder had de aan/uit schakelaar het al begeven en had het karretje een stevige afwijking naar links waardoor het vrijwel overal tegenaan botste. Het automatisch oprollen van het netsnoer is het enige wat het tot mijn verbazing altijd goed is blijven doen.

Na enkele pogingen om dit keer bij het motortje te komen om het te kunnen inspecteren heb ik het opgegeven en een nieuwe gekocht.

Waarmee ik wil zeggen dat wanneer de onderdelen in de stofzuiger makkelijker toegankelijk zouden zijn geweest deze wellicht nog wel enig tijd dienst had kunnen doen. Ook een repaircafe zou hier geen soulaas hebben geboden.

Ik ben helemaal vóór zelf maken als dat kan en dat doe ik dan ook regelmatig. Ik ben vrij handig al zeg ik het zelf en geef niet snel op . Het stofzuigervoorbeeld is wel precies waar het probleem zit: een eenvoudig model heb je voor €100. Ook al is een onderdeel goed betaalbaar dan denk ik niet dat je ooit een professionele hersteller gaat vinden die dit klusje voor minder dan €100 gaat uitvoeren. En al zou het voor €50 kunnen dan is het verschil met een nieuwe gewoon te klein. Precies zoals uit jouw verhaal blijkt.

Met andere woorden: bij dit soort hele goedkope massaproducten gaat dit dus niet werken, behalve als je het zelf doet en zo arbeidsloon uitspaart. Als de afvalberg kleiner moet dan moeten deze producten duurzamer en degelijker worden geproduceerd en vooral ook duurder verkocht, zodat repareren wél loont. Dat zie ik nog niet zo snel gebeuren .

Het gaat uiteraard niet enkel om de kostprijs van een reparatie, maar ook de mentaliteit moet veranderen als we die afvalberg willen verkleinen.
M’n voorbeeld van die fiets die enkel een nieuwe band nodig had is geen uitzonderlijk geval hé...

Zou mooi zijn als apparaten weer zodanig ontworpen werden dat ze ook zonder schade uit elkaar gehaald kunnen worden, om mee te beginnen.

Precies, en daar schort het vaak aan bij de goedkope massaproducten. Alsof ze het met opzet doen.. Er zijn overigens merken en productgroepen die dit al vele jaren goed voor elkaar hebben zonder EU dwang, vaak de iets duurdere merken.

Voorbeeld: inbouwapparatuur van Bosch/Siemens/Gaggenau. Een inbouwoven van ruim 20 jaar oud gaf vorig jaar een foutmelding: temperatuursensor stuk. Een vervangende sensor was nog steeds leverbaar en bij de fabrikant te bestellen, hulde! Het uitbouwen en demonteren was 2 uur werk dus dat zou een flinke kostenpost zijn geweest als daar iemand voor had moeten komen.

Zelf gedaan: €65 voor de sensor en een voldaan gevoel .

In diverse steden zijn Repair Cafés te vinden, dit zou een oplossing voor onhandige mensen kunnen zijn.

Een van mijn headsets is gisteren 'stuk' gegaan. De rechter oorschelp is los gekomen. Ik ben zelf super onhandig, maar vermoed dat het vastplakken bij zo'n repair café zo gedaan is.
Een alternatief is dat ik het geef aan iemand die het wél zelf kan repareren en er dan nog iets aan heeft. Het is een draadloos gaming model waarvan de accu nog gewoon goed was. Ik gebruikte het nog geregeld als ik op mijn Game-PC Age of Empires IV aan het spelen was.
Ik wil heel graag dat het apparaat een tweede leven krijgt, want het heeft mij jarenlang trouw gediend. Een headset van hetzelfde merk ging overigens op dezelfde manier 'stuk'...

In diverse steden zijn Repair Cafés te vinden, dit zou een oplossing voor onhandige mensen kunnen zijn.

Mijn eerste - en enige - ervaring met het Repair Café in Soest was dat de reparateur ongeveer hetzelfde deed als ik; open schroeven, ernaar kijken en zeggen 'nee, ik weet ook niet wat ermee aan de hand is'.

Ze zijn nu tot en met augustus allemaal dicht. Misschien dat ik daarna nog een poging doe, want een Roland drum-versterker hier doet niets met de input, terwijl de speaker op zich wel lijkt te werken (er is wat static noise). Uiteraard heb ik hem zelf ook al open geschroefd en alles nagelopen; de capacitors zijn oké, de zekeringen in orde en alle verbindingen lijken onbeschadigd. Dus geen idee waarom hij verder niets doet.

@sdequack (reactie #10): En dat snoerautomaatje van de Philips heeft juist bij mij de geest gegeven … Neem aan dat je het ding al naar de werf hebt gebracht?

Mijn ervaring is dat dingen niet meer gemaakt worden om lang mee te gaan, waarom zouden ze dat ook doen, firma's snijden er mee in eigen vel. Een heel ander onderdeel is bvb kleding, ik zag in Antwerpen shops, die voor 14€ (veertien euro!) een voor volwassen  vrouwen topje in de etalage hadden staan, daar zit materiaal kost in,productie(kinder arbeid) en vervoer uit een ver lage loonkosten land in, zulk kleding stuk laat je toch niet meer herstellen? Je dumpt het in kleding container, die gaan naar één of ander Afrikaans land, wegens niets waard en niet her-verkoopbaar word het daar gedumpt in zee (gezien op een docu) waar bergen kleding op het strand liggen, en in België hebben we een sorteer beleid waar streng naar gekeken word, de wereld is nog geen klein beetje ontspoort, over electronica e.a wil ik het al niet hebben, in arme landen worden overschotten van kabels in brand gestoken om het koper er uit te halen met dikke zwarte rookwolken als gevolg en wij worden in België onder druk gezet om geen kachel meer te gebruiken, ik weet het niet meer hoor!

@Hajonides, ja klopt, dat is spijtig. Wel heb ik eerst nog het lange snoer afgeknipt. Dat kan ik nog wel ergens voor gebruiken. Maar daar heb jij niets aan.

Wat ik ook wel tegenkom is dat sommige mensen denken dat wanneer er eenmaal iets kapot is gegaan er snel een volgende reparatie aan zit te komen. Daarom is het maar beter om gelijk een nieuwe kopen.

Deze drogreden wordt naar mijn idee nog wel eens gebruikt om iets nieuw aan te schaffen wanneer men is uitgekeken op wat men heeft. Dit consumptiedenken is m.i. in onze westerse wereld moeilijk in te dammen.

Ach, misschien gaat Apple alweer eens het warm water uitvinden. Eenvoudig te repareren toestellen of updaten als troef, dan ben je sneller bereid om een duurder toestel te kopen. Het design moet dan maar een beetje wijken voor het praktische.

Vergeet het maar, tenzij ze worden gedwongen . Ze hebben daar geen enkel belang juist - zoals je noemt - vanwege het design, de waterdichtheid en het formaat/gewicht. Makkelijker te repareren zorgt voor concessies op dat vlak (zie Fairphone). Ze voldoen inmiddels aan de Europese wet want de toestellen zijn repareerbaar en de onderdelen en gereedschappen ook voor particulieren te koop of te huur. Dat de gemiddelde consument het te lastig vind of er geen zin in heeft is iets anders.

Net als met het voorbeeld van de oven dat ik eerder gaf gaat het erom dat het kán en dat je onderdelen kunt nabestellen; dat is het doel van de wetgeving. Dat iedereen met twee linkerhanden álles met een schroevendraaier binnen 5 minuten kan fixen: dat gaat nooit gebeuren. Apple is geen IKEA.

Zou mooi zijn als apparaten weer zodanig ontworpen werden dat ze ook zonder schade uit elkaar gehaald kunnen worden, om mee te beginnen.

Moet je eens proberen met een Princess apparaat...

Wat ik ook wel tegenkom is dat sommige mensen denken dat wanneer er eenmaal iets kapot is gegaan er snel een volgende reparatie aan zit te komen. Daarom is het maar beter om gelijk een nieuwe kopen.

Wel of niet (laten) repareren is altijd een afweging.

Een apparaat van 9 jaar oud met een verwachte levensduur van 10 jaar laat je doorgaans niet meer repareren.

Een apparaat laat je meestal niet repareren als de reparatiekosten meer dan helft van de nieuwwaarde van een vervangend apparaat is.

Kapotte apparaten moeten wel altijd gerecycled worden.

Het blijft altijd een afweging. Laat je een 10 jaar oude wasmachine repareren omdat de motor defect is? En vervolgens een maand later de waterpomp. Alle onderdelen hebben de zelfde draaiuren en slijtage.

Ga je de fabrikanten verplichten hun apparaten duurzamer te maken? Als voorbeeld die ik zelf ervaren heb, inplaats van plastic tandwieltjes metalen in de draai-plateaumotor van de magnetron zodat die 20 jaar meegaat? Dan wordt die zelfde magnetron een heel stuk duurder.

Daarnaast. Als oud automonteur ken ik ook bijkomende schade bij reparatie. Neem een 10 jaar oude wasmachine, vaatwasser mag ook.. en daar is de waterpomp van stuk.. ga je die vervangen, geheid dat ook slangen stuk gaan en gaan lekken.

Het voordeel, apparaten gaan lang mee.. geen afvalberg.
Het nadeel, minder verkoop van nieuw dus minder omzet fabrikanten = minder arbeidkansen en loon van werkzoekenden.
Minder innovatie, een 20 jaar oude koelkast is minder energiezuinig.
Apparaten worden serieus duurder dus mensen met lager inkomen kunnen dat niet meer kopen

Mijn eigen ervaring, van m’n 50 euro elektrische tandenborstel van Brown was de batterij lam. En nee, die kon ik niet vervangen, ivm waterdicht. De batterij van mss 10 euro zou wel vervangen kunnen worden, moet ik die opsturen naar een reparateur en kom ik op. Kosten onderdeel, arbeidsloon en ook verzendkosten.. nu een nieuwe voor 50 euro, met 2 jaar garantie, en nieuwe technieken. Merkbaar beter dan m’n oude.
Ja, nu een tandenborstel weggooien met lamme accu, en motor en met electronica en plastic case. Zonde maar economisch niet rendabel.
Wat me dan wel weer stoort is dat ik weer een nieuwe lader en bij krijg die identiek is aan de lader van m’n oude.. dus een goede lader over waar ik niets aan heb. Das jammer.

Ja, ik ben voor selfrepair als je handig bent en je onderdelen kan kopen en fatsoenlijke handleiding kan downloaden.

Ik zie geen verdienmodel voor commerciële reparatie. Het is onhandig en te duur. Zware witgoed ga je niet verzenden of brengen en zal een monteur terplaatse moeten komen met voorrdijdkosten en uurloon.

Kleinspul zit je met opsturen en dus verzendkosten, heen- en terug.

En dan heb ik t nog niet eens over de kantoorhobbiebob die wel even zn stofzuiger gaat repareren en zichzelf of nog erger zn vrouw elektrocuteert omdat hij dacht het wel te kunnen maar niet wist wat hij deed.