Ik denk niet dat je spoken ziet. Een stevige discussie vanmorgen heeft mij eigenlijk op een heel andere manier wakker geschud. Stevig wakkergeschud.
Zelf ben ik niet zo van "AI voor het ontbijt of na het avondmaal". Op het werk gebruik ik het met regelmaat, als process automatisering, als handigheidje in het zoeken en voor diverse taken, maar als ondersteuning, of als "second opinion", "zoekmachine" en dat is het zo ongeveer.
Noodgedwongen (iets met vaderschap) observeer ik wat langer generaties Zetta, Alpha en Beta ... En met het recente nieuws met betrekking tot leesvaardigheid dacht ik, laat ik de proef op de som nemen. We voeren de kinderen het nodige aan leesvaardigheden, motiveren dit ook, kunst, cultuur, maar ook technologie ...
... wat kunnen ze eigenlijk zelfstandig. Wat kunnen hun vriendjes, vriendinnetjes zelfstandig ... Gooi wat boeken op tafel, een "dode mac", die overduidelijk opnieuw geinstalleerd moet worden en kijk hoe ver ze komen. Geef allerlei taken om het eens "uit te zoeken".
Mijn keiharde ervaring: het werkt niet. Ze raakten op verschillende momenten gestressed en wisten het echt niet hoe zo'n machine tot leven te wekken. En, hier spreekt de ijskoude analyticus, eerlijk is eerlijk: ook het nageslacht is duidelijk een stuk minder goed in het gebruiken van de grijze massa. Problemen oplossen? Lange stukken lezen? Meerdere invalshoeken? "Meh".
Dus wordt er AI ingezet, voor de meest absurde taken. En dus alleen al om die "ver-debilisering van de samenleving" geloof ik heftig dat AI dus wel degelijk een gouden ei is. Voor een deel van de mensen overbodig, en anders een handig hulpmiddel. Maar een groeiend deel van de bevolking doet geen moeite, en in andere gevallen: kan gewoon niet zonder.
In een dergelijke context is Privacy "leuk", maar opeens minder belangrijk. Al helemaal als je de gevolgen toch niet (meer) (kan of wil) overzie(t/n).
Dus het irriteert me, die AI focus, maar ik snap hem wel
Gast
